W ubiegłą sobotę, po 11-letniej przerwie, na tor powrócił Marcin Nowaczyk. Po świeżo odnowionej licencji wystąpił w barwach Metalika Recycling Kolejarza Rawicz w spotkaniu 13. Kolejki 2. Ligi Żużlowej. W meczu z Ultrapur Startem Gniezno zaprezentował się w dwóch biegach i co prawda, nie udało mu się dowieźć punktów, ale ku zaskoczeniu kibiców, nie odstawał i w starciu z Joshem Pickeringiem walczył jak równy z równym.
![]()
To właśnie w Rawiczu 22 lata temu zdał licencję i stawiał pierwsze kroki w żużlowym świecie. Jednak na jego piersi nie zawsze widniał rawicki niedźwiedź. Sezony 2005-2006 spędził w Zielonej Górze, a w 2007 regularnie można go było oglądać na poznańskim Golęcinie. Mimo stabilnej formy (1.559 pkt/bieg w ostatnim sezonie startów) zmuszony był odwiesić kewlar na aż 11 lat. O powodach, odczuciach i nadziejach na przyszłość opowiedział w rozmowie po meczu ze Startem Gniezno.
– Urszula Jopa (speedwaynews.pl): Jak się czułeś wyjeżdżając na tor po tylu latach?
– Marcin Nowaczyk (Metalika Recycling Kolejarz Rawicz): Hmm, ciężka odpowiedź… dużo stresu. Dużo stresu miałem, ponieważ trenowałem półtora tygodnia temu. Powinienem też trenować wczoraj przed meczem, a nie trenowałem, bo trener mi nie pozwolił. No i tak wsiadłem i po prostu nie wiedziałem, co zrobić.
– Czyli w zasadzie to był jedyny trening przed tym meczem?
– Ostatni raz jeździłem chyba na licencji, właśnie półtora tygodnia temu.
– No to, że tak powiem, skok na głęboką wodę.
– Tak. Praktycznie dzisiaj sobie wyjechałem, żeby dopasować motor. Nie wiem, dlaczego trener mnie nie puścił wczoraj. Wczoraj powiedział “tak”, że będę trenował, a później przyszło co do czego to przyszedł, że mam pomagać młodym i nie mam trenować. No i się pytałem, czy jadę w meczu, raz mówił tak, raz tak i na ostatnią chwilę, dzięki pani Annie Giżewskiej (członkini zarządu – dop. red.), wystartowałem dzisiaj w zawodach.
– Po twoim pierwszym wyjeździe byłam trochę zaskoczona, bo tak naprawdę wszyscy się spodziewali czegoś gorszego, a jednak początek miałeś niezły.
– Mhm. W pierwszym biegu mi się motor rozwalił. Jakbym był wczoraj na treningu to wczoraj by mi się to stało. Motocykl stracił prądy, a drugi motocykl był od Krystiana Grędy, co ja w ogóle nie jeździłem na nim i nie wiedziałem na jakich przełożeniach jechać. Ciężko było. Mam nadzieję, że teraz będę trenował i jak będzie następny mecz, o ile pojadę, to będzie na pewno lepszy wynik niż dzisiejszy.
– Czyli oczekiwałeś więcej wyjazdów i wczoraj tego treningu przede wszystkim?
– No oczywiście, bo to jest podstawa, żeby się przejechać. Żeby sprawdzić sprzęt trzeba trenować nawet dzień czy dwa dni przed, najlepiej w podobnych godzinach i warunkach pogodowych.
– A przez ten czas, kiedy nie byłeś zawodnikiem robiłeś coś przy żużlu czy totalnie się od niego odciąłeś?
– Odcinka była od żużla. Dziewięć lat przepracowałem w Niemczech, niedawno wróciłem do Polski i Maciej Jąder mi zaproponował żebym został tutaj i pomagał mu w klubie jako mechanik. No i się zgodziłem. Blisko do domu, można powiedzieć, no i całe życie robiłem przy tym. Teraz sprawdzałem się trochę przy pitbike’ach i motorach żużlowych. Przejechałem się, bo chciałem sprawdzić moje umiejętności, czy zapomniałem, czy nie zapomniałem no i jakoś poszło.
– Tego się nie zapomina?
– No właśnie, tego się nie zapomina. Powiedziałem sobie, że zrobię licencję no i z chłopakami się pościgałem, trochę powygrywałem. Wiadomo, rożnie to bywa, ale myślę, że im więcej treningów będę miał, tym będzie coraz lepiej.
– Czyli to ciekawość popchnęła cię do tego, żeby spróbować?
– Tak.
– Mówisz o następnych meczach, czyli swoje plany dalej wiążesz z żużlem?
– Zobaczymy jak to będzie. Zostały nam dwa mecze, Rzeszów i Daugavpils. Jeśli trener mnie wypuści, to na pewno będę trenował i będzie lepszy wynik niż dzisiejszy, chociaż to będzie wyjazd. Postaram się w końcu zrobić te punkty, a nie tak, jak dzisiaj, za przeproszeniem, dupy dałem.
– Dlaczego zakończyłeś karierę?
– Była skomplikowana sprawa z klubem. Można powiedzieć, że pieniądze klub mi wisiał pod koniec sezonu, a wtedy były inne lata, dziecko mi się urodziło no i na te pieniądze trzeba było pracować. Przez zimę załatwiłem robotę w Niemczech no i zacząłem pracować. Wiadomo, trochę ciężko było. Lekko mówiąc, trochę pieniędzy było w klubie, a klub ich nie wypłacił, a ja musiałem jeszcze wziąć kredyt, żeby po prostu faktury VAT-owskie zapłacić, bo nie miałem z czego. Wyjechałem i tak zostało.
– W tamtych czasach wiele klubów w ten sposób postępowało. Do dzisiaj wielu zawodników nie zobaczyło pieniędzy, pewnie ty też…
– Nie. Były, nie ma.
Oferta na żużel -> sprawdź szczegóły!
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
Memoriał Petera Cravena
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
