Jedną z dwóch nowych twarzy w zespole Unii Tarnów jest Kim Nilsson. W rozmowie z naszym serwisem reprezentant Szwecji opowiada o minionym sezonie oraz zdradza powody zmiany klubu w naszym kraju.
![]()
W tym sezonie Kim Nilsson wystąpił w ledwie trzynastu wyścigach Nice 1. Ligi Żużlowej. Zdołał w nich wywalczyć szesnaście punktów z bonusem, co dało mu odległą średnią biegową – 1.308. W listopadzie Szwed postanowił zmienić klub i zmienił gdańskie Wybrzeże na Unię Tarnów. Czy to będzie dla niego dobra zmiana?
Konrad Cinkowski, speedwaynews.pl: W sezonie 2019 na nadmiar startów w Polsce narzekać nie mogłeś. Występ w ledwie trzynastu wyścigach to nie jest liczba marzeń. Czy z perspektywy czasu uważasz kontrakt w Wybrzeżu za złą decyzję?
– Nie mogę powiedzieć czy podpisanie było złe czy dobre. Nie osiągnąłem jednak wyników, które chciałbym wywalczyć dla Wybrzeża. Byłem tym faktem sfrustrowany, że nie udawało mi się, ale patrząc z perspektywy czasu to na pewno czas spędzony w Wybrzeżu był wartościowy. Cieszę się, że byłem częścią klubu.
– Od razu byłeś pewien, że chcesz opuścić Wybrzeże czy początkowo myślałeś o pozostaniu i podjęciu walki o skład?
– Byłem gotów tak naprawdę na wszystko. Chciałem zobaczyć jakie pojawią się propozycje, a potem przemyśleć, co będzie dla mnie najlepsze w chwili obecnej.
– Wybrałeś Unię Tarnów. Powiedz mi – ile miałeś ofert tak naprawdę, ile z nich mocno rozważałeś i czy jest możliwość zdradzić nam, które kluby widziały cię w swoim składzie?
– Kilka ofert miałem, ale kiedy skontaktowali się ze mną włodarze Unii to zainteresowali mnie w sumie najbardziej. Słyszałem dobre rzeczy o tym klubie od innych zawodników – tych, którzy jeździli dla tego klubu, ale także i tych, którzy jeżdżą teraz.
– Obecność Petera Ljunga w Unii była czynnikiem, który w jakimś stopniu wpłynął na twoją decyzję?
– Myślę, że w jakimś stopniu tak. Peter dużo wie o tym klubie, a także i o samym tarnowskim torze. Jestem pewien, że będziemy z Peterem będziemy dobrze pasować do Unii, a wraz z pozostałymi zawodnikami stworzymy świetny zespół.
– Wybierając kluby bierzesz w ogóle pod uwagę czy startuje tam jakiś Szwed lub Skandynaw czy raczej na nazwiska nie patrzysz?
– Oczywiście, zawsze należy rozglądać się za możliwością ścigania się, a nie ciągłego siedzenia na ławce i czekania na szansę. Jazda w Polsce kosztowała mnie bardzo wiele pod względem przygotowań, więc wybrałem klub, w którym znalazło się dla mnie miejsce i mam tu na myśli pierwszy skład. Wiem, że wykonuję swoją pracę najlepiej, kiedy moja głowa jest spokojna o kolejne mecze, i kiedy czuję, że klub mi ufa, wspiera mnie. Uwierz, sam nakładam na siebie wystarczającą presję (śmiech).
Kim Nilsson (kask żółty) za wiele w tym roku na polskich torach się nie najeździł
– Niewiele masz doświadczenia związanego z tarnowskim torem. Na pewno startowałeś na nim w finale Mistrzostw Europy Juniorów w 2009 roku. Pokonałeś wtedy Linusa Sundstroma i Michala Dudka w bezpośrednich pojedynkach. Ile czasu twoim zdaniem potrzeba aby wjeździć się w nowy tor?
– Tak, byłem kiedyś w Tarnowie. Bardzo dawno temu, kiedy nie miałem większego doświadczenia żużlowego i nie mogę powiedzieć, że dużo o tym torze pamiętam. Tylko tyle, że to duży tor (śmiech). Zobaczymy jak długo będę potrzebował czasu. Mam nadzieję, że z aktualnym doświadczeniem będę mógł się szybko dostosować do nowego toru.
– O tarnowskim torze mówi się, że ma podwójną rolę. Idealny dla gospodarzy, a zdradliwy dla gości. Czy faktycznie w dzisiejszym żużlu można mówić o handicapie?
– Mam nadzieję, że nadal tak będzie! Myślę, że tory w Polsce są na tyle wyjątkowe, że faktycznie są lepsze dla gospodarzy.
– Starty na długim, bowiem liczącym 392 metry torze zmuszają cię do jakichś zmian w zakresie sprzętowym czy raczej będziesz stawiał na te same silniki na których jeździłeś w tym roku?
– Zamierzam wprowadzić zmiany na przyszły sezon jeśli chodzi o sprzęt, który mam nadzieję, że będzie lepiej pasował do polskich torów.
– Jakie plany masz związane z przyszłym sezonem? Celujesz w starty w Grand Prix czy SEC i dążysz do tego, że musisz to zrealizować czy raczej podchodzisz do tego typu rzeczy z bardziej spokojnym nastawieniem?
– Zawsze skupiam się na szwedzkim finale indywidualnym. Oczywiście, że chciałbym wziąć udział w eliminacjach do Grand Prix oraz Speedway Euro Championship. Wiadomo, że moim największym celem będzie osiągnięcie kiedyś, tego pewnego dnia awansu do Grand Prix.
– Byłeś rezerwowym podczas jednej z rund Grand Prix. Nie udało ci się wyjechać na tor podczas zawodów, ale czy z takiego dwudniowego spotkania z najlepszymi na świecie można wynieść jakąkolwiek naukę i doświadczenie?
– Nie wiem czy można się czegoś nauczyć poprzez stanie i obserwację. Gdybym nie był rezerwą i miał szansę przejażdżki to na pewno dałoby mi więcej. Liczę jednak, że to w końcu nastąpi.
– Dziękuję za rozmowę. Czy chciałbyś coś przekazać na koniec od siebie?
– Chciałbym podziękować klubowi i fanom Wybrzeża Gdańsk za ten sezon. Nawet jeśli był on ciężki to doceniam czas spędzony w tym zespole. Chcę także pozdrowić fanów Unii Tarnów i życzyć wszystkim wesołych świąt.
źródło: inf. własna
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
Memoriał Petera Cravena
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
