W 4. rundzie PGE Ekstraligi Cash Broker Stal Gorzów pokonała na własnym torze Grupa Azoty Unię Tarnów w stosunku 53:37. Z bardzo dobrej strony w tym spotkaniu pokazał się Szymon Woźniak, zdobywca 14 punktów.
![]()
Jedyne „oczko” wychowanek bydgoskiej Polonii zgubił w 5. biegu, w którym oglądał plecy Nickiego Pedersena. W pozostałych linię mety mijał jako pierwszy, wliczając to powtórkę ostatniego wyścigu, w którym upadł na murawę po kraksie spowodowanej przez Bartosza Zmarzlika. Na szczęście skończyło się na potłuczeniach, a w powtórce zawodnik ten okazał się najlepszy.
– W piętnastym biegu najpierw miałem przed oczami Nickiego na motorze, potem Bartka poza motorem, później maszynę startową, a następnie już tylko tę dmuchaną reklamę na murawie. Całe szczęście, że dmuchaną, bo trochę skutecznie zamortyzowała moje uderzenie. Cieszę się, że to się tak skończyło, bo z mojej perspektywy naprawdę niewiele zabrakło, żebym tam zahaczył leżących na torze, a praktycznie już lecących kolegów. Wiadomo, że ja też byłem trochę poobijany, ale chyba tylko tyle. Mogę powiedzieć, że trzymam kciuki za to, aby Nicki był cały i zdrowy. Chciałem podziękować przede wszystkim mojemu teamowi, chłopakom, jak również kolegom z drużyny i ich mechanikom. Tam chyba w piętnastu pracowali przy tym moim motocyklu, żeby go „reanimować”. W ostatniej chwili wyjechałem na tor, udało się jeszcze ten wyścig wygrać, miałem zatem szczęście w nieszczęściu – skomentował sytuację z 15. wyścigu, Szymon Woźniak.
Jeden z liderów gorzowian w niedzielnym spotkaniu, dotarł na nie z dalekiej Rosji. W piątek rywalizował bowiem w Bałakowie w jednym z półfinałów Indywidualnych Mistrzostw Europy. Opuścił zatem ostatnie przedmeczowe treningi, mógł jednak skorzystać z próby toru.
– Miałem za sobą ciężki tydzień i spore przedsięwzięcie logistyczne. W sobotę wróciłem z Bałakowa. Podróż trwała pół nocy i cały dzień. Cieszę się z tego, że pomimo, iż byłem zmuszony odpuścić treningi, czego nie lubię robić, trener pozwolił mi pojechać próbę toru, która „zakleiła” tę lukę. Od naszego ostatniego meczu ligowego u siebie mieliśmy długą przerwę, pogoda mocno się zmieniła, tor też już jest delikatnie taki „wiosenno – letni”, jaki powinien być. Cieszę się, że to wszystko poukładało się w całość. Jestem zadowolony z wyniku drużyny. Jedziemy bez Martina (Vaculika – przyp. red.), ale myślę, że pokazaliśmy charakter, pomimo tego, iż wiele osób skazywało nas na ciężką przeprawę, która rzeczywiście taka była. Mimo wszystko udało nam się w tej końcówce „podszlifować” wynik. Myślę, że naprawdę pokazujemy charakter i czekamy z niecierpliwością na Martina. To jednak też dodaje nam motywacji do dobrej jazdy – zaznaczył.
Wracając do występu w rosyjskim Bałakowie, Woźniak w turnieju półfinałowym IME zajął czwarte miejsce. Premiowane awansem były tylko trzy pozycje, a walkę o awans do turnieju Challenge przegrał on w wielkim finale. Nie byłoby w tym może nic dziwnego, gdyby nie fakt, że serię zasadniczą zwyciężył on z kompletem punktów. Przy tak skonstruowanych zasadach, przegrywając finał, tracił on wszystko. Niemniej jednak wiemy już, że organizatorzy przyznali mu zaproszenie na finał eliminacji, na zasadach „dzikiej karty” i 5 maja stawi się on we włoskim Terenzano.
– W Bałakowie cel nie został osiągnięty. 15 punktów w rundzie zasadniczej, to tak naprawdę w tej formule nic nie znaczy. Wraz z moim teamem robiłem tak, żeby w tym wyścigu finałowym wszystko poszło, jak należy. Popełniłem jednak kilka drobnych błędów, które w ostatecznym rozrachunku zadecydowały o tym, że przyjechałem do mety ostatni, począwszy od – jak się potem okazało – złego wyboru pola startowego. Ten start nie do końca wyszedł mi tak, jakbym chciał. Na moje nieszczęście, rosyjski zawodnik (Ilja Czałow – przyp. red.) akurat z tego pierwszego pola wyskoczył. Ono w trakcie zawodów nie było za dobre. Ten tor był w takim stanie, że później raczej jechaliśmy gęsiego. Ja już do tego jednak nie wracam. Uważam, że w Bałakowie zrobiłem kawał dobrej roboty. Zawaliłem wyścig finałowy, ale to już było, czasu nie wrócę. Nie będę rozpaczał nad rozlanym mlekiem. Wiadomo, że jestem zły, ale to już przeszłość i nic z tym nie zdziałam – mówił, nie wiedząc jeszcze o „dzikiej karcie” na turniej w Terenzano.
W pierwszym spotkaniu, rozegranym na stadionie im. Edwarda Jancarza, zawodnik ten zdobył tylko dwa punkty. Progres od meczu z Get Well Toruń jest bardzo widoczny, skoro już w kolejnej ligowej odsłonie zgubił on zaledwie jedno „oczko”. Słabszy występ na inaugurację mógł być spowodowany głównie tym, iż w tamtym czasie nie miał on za sobą zbyt wiele jazdy na torze. – Do tego pierwszego meczu tym bardziej nie wracam. Tak naprawdę dla mnie wiosna przyszła trochę za późno. Jestem zawodnikiem, który może musi nakręcić trochę więcej kółek niż inni i dogadać się ze sprzętem. Przede wszystkim sam muszę wejść w odpowiedni rytm jazdy. Tamten mecz z Toruniem to były moje pierwsze zawody w sezonie. Wiadomo, że nie były one dla mnie udane, ja nie byłem z tego wyniku absolutnie zadowolony, wręcz przeciwnie. Nie brałem sobie jednak tego do głowy. Wiedziałem, że potrzebuję kilku spokojnych treningów, trochę czasu i wszystko wejdzie na dobre tory. Mam nadzieję, że w kolejnych meczach będę mógł to potwierdzić – zakończył Szymon Woźniak, zadowolony ze swojego wyniku, osiągniętego w meczu z tarnowskimi „Jaskółkami”.
źródło: własne
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
