Oskar Bober był jednym z ojców sukcesu lubelskiego żużla. 21-latek przyczynił się do awansu Speed Car Motoru do PGE Ekstraligi, będąc jednym z czołowych juniorów na zapleczu najlepszej ligi świata.
![]()
Na papierze duet młodzieżowy Wiktor Lampart – Oskar Bober już mógł napawać optymizmem drużynę prowadzoną przez Dariusza Śledzia. I tak było też na torze. Rzadko tracili oni punkty, a Bober indywidualnie w trzynastu spotkaniach wywalczył 55 punktów i 12 bonusów, co dało mu średnią biegową 1.718 (w 39 biegach). Taki rezultat klasyfikuje go na dwudziestym siódmym miejscu m.in. przed czwórką zawodników Car Gwarant Startu Gniezno czy czołowym jeźdźcem ubiegłego sezonu – Mateuszem Szczepaniakiem.
– Zakończyliśmy go happy-endem, bo w bardzo fajnym stylu awansowaliśmy do PGE Ekstraligi. Scenariusza na ten sezon nie mogliśmy wyobrazić sobie w bardziej kolorowych barwach. Mieliśmy super doping i stadion pełny kibiców niemal na każdym meczu. Atmosfera była świetna, podobnie jak praca wszystkich ludzi w klubie – mówi Oskar Bober na łamach oficjalnej strony internetowej klubu.
Reprezentant Speed Car Motoru Lublin zakończył w tym sezonie swoją przygodę z młodzieżowym ściganiem. Niestety dla niego, ale nie udało mu się stanąć na podium żadnej z krajowych czy też międzynarodowych imprez, a na pocieszenie został mu tytuł drugiego juniora w Nice 1. LŻ. – Na pewno chciałem osiągnąć trochę więcej w mistrzostwach Polski i w mistrzostwach świata. Bezpośrednią przepustką do drugiej z tych imprez był Finał Srebrnego Kasku, który rozegrano w Lublinie. Nie udało mi się jednak wtedy awansować, bo zepsułem jeden wyścig i wypadłem z rywalizacji. Natomiast w finale MIMP w Częstochowie pojechałem dosyć przeciętnie. Indywidualnie nie był to wymarzony sezon. Pod względem dorobku punktowego zostałem drugim juniorem Nice I Ligi Żużlowej. Przed sezonem moim celem było pierwsze miejsce w tej klasyfikacji, ale miałem bardzo dużą konkurencję w postaci Wiktora Lamparta, którego nazywam „młodym Hancockiem”. Cóż, nie było najgorzej, ale mogło być lepiej – dodaje.
Jeszcze w sezonie 2016 w Lublinie nie było ligowego ścigania, a dwa lata później Koziołki po wielu latach przerwy wracają do najwyższej klasy rozgrywkowej. Dokonali bardzo trudnego zadania, ale jak widać nie było to niewykonalne. – Napisaliśmy historię, której nikt się nie spodziewał. Dwa awanse w dwa lata to super sprawa. Aż strach się bać, co będzie za rok, skoro tak to wszystko dobrze idzie. W 2017 roku od razu wiedzieliśmy, że musi być awans za wszelką cenę. W minionym sezonie nie było aż takiej presji na promocję na wyższy szczebel, mimo to, udało się awansować, a takiej sztuki to chyba nikt jeszcze nie dokonał. Ten klub się odrodził się i pokazuje swą moc. Z każdym rokiem jest coraz silniejszy. To pokazuje jak fajnie można zbudować wszystko od zera i się rozwijać. A można dokonywać takich rzeczy jeśli jest odpowiednie zarządzanie i właściwi ludzie na właściwych stanowiskach.
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
