Niedawno dopiero opadł kurz po tegorocznych zmaganiach, lecz myśli wszystkich po okienku transferowym wybiegają już do nowego sezonu. Jedna z nich dotyczy rundy Grand Prix w Warszawie.
![]()
Dotychczas PGE Narodowy siedmiokrotnie gościł najlepszych zawodników na świecie. Runda jest jednak świętem żużla dla kibiców z całego świata i nikt sobie nawet nie wyobraża, by Warszawy zabrakło w cyklu. Już w tym momencie wykupione zostało prawie 50% pojemności stadionu, co pokazuje jak wielkim zainteresowaniem, cieszą się te zawody. Zaraz po Cardiff była to też druga odkryta karta jeśli chodzi o przyszłoroczne zmagania o tytuł Indywidualnego Mistrza Świata. Będzie to druga runda, gdyż cykl rozpoczniemy dwa tygodnie wcześniej w Goričan. Mimo tego już rozpoczęła się dyskusja o tym komu należy się dzika karta na te zawody.
W przyszłym roku Polska ma trójkę przedstawicieli w cyklu – Bartosza Zmarzlika, Szymona Woźniaka oraz Dominika Kuberę. Dla dwóch ostatnich będzie to debiut w elitarnym cyklu jako stałych uczestników. Niestety w obsadzie zabrakło miejsca dla Macieja Janowskiego czy Patryka Dudka, czyli medalistów IMŚ z poprzednich lat. Jest jednak pomysł, by na Stadionie Narodowym pożegnać Jarosława Hampela, który końcówkę tegorocznych zmagań miał piorunującą i poprowadził Platinum Motor Lublin ku kolejnemu mistrzostwu.
– Dzika karta to temat na kwiecień. Zobaczymy, kto ma prędkość, kto jest szybki. Ciekawy wydaje się pomysł z Jarkiem Hampelem. On zasłużył na takie pożegnanie, jak Tomasz Gollob. Nie zapominajmy też jednak o tych, co odpali, czyli Janowskim i Dudku. Mamy też młodych, szybkich, jak Kowalski, Cierniak i Przyjemski – wyliczył Michał Sikora podczas briefingu z mediami.
Hampel w cyklu Grand Prix zadebiutował w roku 2000 jadąc z dziką kartą w Bydgoszczy. Już wtedy pokazał się z niezłej strony, kończąc zawody później niż m.in. Leigh Adams czy Ryan Sullivan. Przed sezonem 2004 otrzymał stałą dziką kartę od organizatorów, a odwdzięczył się dobrymi wynikami. Startował w cyklu nieprzerwanie do 2015 roku, a jego przygodę przerwała koszmarna kontuzja nogi. Ostatecznie wystąpił w 96 turniejach, z których sześć zakończyło się jego triumfem. Uśredniając wyniki, w co trzecich zawodach dostawał się do finału.
Przez ten czas zdobył też medale Mistrzostw Świata. W 2010 i 2013 roku kończył zmagania ze srebrnym medalem, zaś w 2011 był to brąz. Najbliżej złota był jednak w tym drugim roku, gdzie po dwunastu turniejach zgromadził tylko o dziewięć „oczek” mniej niż Tai Woffinden. W przeszłości miał już też styczność z obiektem na Stadionie Narodowym. Zdążył bowiem wziąć udział w debiutanckiej rundzie, gdzie po kłopotach z torem i maszyną startową został sklasyfikowany na drugim miejscu.
Z pewnością 41-latek zasługuje na takie pożegnanie z cyklem. By jednak otrzymać dziką kartę od PZM-u, to u progu sezonu musi pokazać się z dobrej strony. Przypomnijmy też, że zabrakło dla niego miejsca w Platinum Motorze Lublin i w kolejnym roku będzie bronić barw beniaminka PGE Ekstraligi – Enea Falubazu Zielona Góra. To właśnie on ma ich poprowadzić ku utrzymaniu.
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
4. runda Grand Prix Wielkiej Brytanii w Manchesterze
1. runda ćwierćfinałowa DMPJ grupa II im. Zdzisława Ruteckiego w Bydgoszczy
