Ultrapur Start Gniezno przegrał w Rzeszowie z Texom Stalą, ale menedżer czerwono-czarnych nie wydawał się szczególnie zawiedziony wynikiem. Tuż po zakończeniu spotkania Tomasz Fajfer wyjaśnił naszemu portalowi swoje decyzje taktyczne i wytłumaczył słabsze występy części gnieźnian. Szkoleniowiec wierzy w swoich podopiecznych i cieszy się, że wreszcie ma do dyspozycji pełną ich kadrę.
![]()
– Urszula Jopa (speedwaynews.pl): Patrząc na dzisiejszy wynik, to chyba tragedii nie było. I znowu lepsza była druga połowa meczu.
– Tomasz Fajfer (trener Startu Gniezno): Tak trochę błądziliśmy tutaj z przełożeniami i jak widać nasi seniorzy, jak gdyby, nie udźwignęli tego. Nie mogliśmy poszukać tych przełożeń i stąd trochę ten słabszy ich wynik.
– A wie Pan w czym leży problem u Huberta Łęgowika? Jeździł w Rzeszowie dwa poprzednie sezony, a dzisiaj dosłownie położył ten mecz.
– Proponuję się spytać Huberta. Sądzę, że wiesz, może za pewnie podszedł, że wie jakie tu przełożenia. A to jednak trochę czasu upłynie, sezon starczy, jak tutaj nie jeździł i już trzeba zmieniać i na nowo szukać. A on może trochę to tak potraktował, że wszystko wie i stąd tak to wyszło.
– Czyli podszedł za bardzo na pewniaka?
– Być może.
– Dociera do mnie masa głosów więc muszę o to zapytać – dlaczego Pickering jedzie z takim numerem, że startuje trzy razy po równaniu? On mimo wszystko starty ma trochę słabsze, a lepszy jest po trasie.
– To jest zawodnik takiej klasy, że tutaj numer nie powinien robić jakiegoś większego problemu. On ma ciągnąć ten wóz i tak to ma wyglądać. Numer tutaj dla mnie nie robi większej różnicy. On powinien sobie dać radę obojętnie z jakim numerem pojedzie.
– Patrząc na ten program to właśnie Pickering rzuca się dosyć mocno w oczy.
– Jeszcze będziesz mu klaskać, jeszcze pojedzie pięknie. On potrafi jechać dobrze. Dzisiaj nie tylko on miał problemy, bo kto przegrał start to praktycznie już było po biegu. A po drugie, z początku meczu, to też robiliśmy trochę błędów, że się odsuwaliśmy od tej krawędzi. Punkciki uciekły na początku i trudno to było odrobić.
– Jak chodzi o „klaskać”, to po ostatnim meczu gnieźnianie dosłownie zakochali się w Joshu, więc ja wiem i liczę na to, że znowu będzie co oklaskiwać.
– O właśnie. A mecze słabsze… zdarzają się, no i tyle. I tutaj nie ma co, tylko trzeba czekać na następny mecz i będzie lepiej.
– A nie pokrzyżowało Panu planów wykluczenie Pieszczka w dziesiątym biegu?
– Tak, bo nie wykorzystaliśmy Pickeringa. Wszystko się pokrzyżowało, ale no trudno.
– Koniec końców to chyba nie wyszło na złe?
– Robiliśmy wszystko, żeby jak najmniej stracić punktów. I jak robiliśmy zmiany to takie, że któryś zawodnik coś tam dawał jakąś nadzieję na wygraną. Któryś bieg mieliśmy fajny, już nie pamiętam który, ale Sam jechał z Pickeringiem, nie?
Gnieźnianie po domowej porażce w pierwszym meczu ze Stalą mieli sobie dużo do udowodnienia w Rzeszowie– Razem jechali w ósmym.
– Ósmy bieg fajny, a wynik 3:3. No i to jest sport.
– W tym biegu nic wielkiego się nie działo, można nawet powiedzieć, że był nudny.
– No właśnie. Tu liczyłem na przykład na odrobienie tych punktów a okazało się, że nie.
– Jeszcze a propos tych zmian – byłam pewna, że w biegu jedenastym pojedzie Henriksson, a zamiast niego wleciał Knudsen. Skąd się to wzięło?
– Knudsen dlatego wleciał, że jechali razem.
– Po to, żeby mógł się „wjeździć” przed następnym biegiem?
– Nie no, tu nie mogliśmy go dać…
– Tak, ale ja mówię o jedenastym, za Gomólskiego.
– No nie, ja też chciałem dać mu szansę, bo prawdopodobnie przyjedziemy tutaj jeszcze raz. I Łęgowik jechał dwa biegi, i Gomólski, no i Knudsen też dostał dwa biegi po to, żeby też tutaj spróbować już geometrię i coś tam dopasować.
– Czyli z tego samego względu wszedł w dwunastym za Łęgowika?
– Hubert miał bardzo słaby pierwszy bieg. Był daleko z tyłu. Później coś tam zrobił i też nie było jakiejś poprawy, no to na co miałem czekać? Nie ma co czekać, bo to się ratuje wynik, nie? A czy ktoś mnie będzie lubił, czy nie to już jest inna sprawa.
Kacper Gomólski jak najszybciej musi wyrzucić z głowy spotkanie w Rzeszowie– Kontynuując temat zmian, bo dzisiaj było ich dużo. Ten ósmy bieg, gdzie mogło być lepiej, a było 3:3 – dlaczego nie Sørensen skoro w siódmym pojechał pięknie i przywiózł trójkę?
– Bo szykowaliśmy go na następne biegi.
– Żeby zostawić go po prostu…
– No żeby sobie zostawić na później, bo to też ci zaś uciekną i nie ma czym zrobić zmiany.
– No tak, czyli jak chodzi o te „po dwa biegi”…
– To takie też jest, że o, wiesz, tu możesz wykorzystać wszystkie zmiany i co dalej?
– Racja, wtedy nikt nie zostaje.
– Dokładnie.
– Ale mimo tych dwóch biegów to…
– Straciliśmy tu gdzieś ten początek, co odjechali te punkty i już było ciężko to odrobić.
– Kacper Gomólski też dużo zawodu dzisiaj sprawił. W programie niby dwie jedynki, ale mimo wszystko wygląda to na trochę naciągane. Wyprzedził go nawet Hellström-Bängs. Patrzyłam i nie wierzyłam w to, co widzę.
– Dlatego już nie pojechał. I tyle.
– Ale nie ma załamki.
– Nie ma, musimy myśleć co dalej. Jakieś poprawy, korekty, silniki porobić i jedziemy dalej.
– W końcu ma Pan swój najmocniejszy skład. Wszyscy wyzdrowieli.
– Tak. Już na to nie możemy narzekać, bo jedziemy w pełnym składzie. Teraz, jak coś nie wyjdzie, to jedynie ktoś może dać plamę czy coś takiego i tyle.
źródło: inf. własna
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
