W czwartek 9 maja ruszyły Indywidualne Mistrzostwa Świata na długim torze. Na inaugurację najlepszy okazał się obrońca tytułu – Martin Smolinski.
![]()
Kapitalna atmosfera
Podczas takich imprez można poczuć ten wyjątkowy klimat, którego brakuje na większości stadionów. W Herxheim było wszystko co potrzebował kibic, przybyły na 964-metrowy Waldstadion. Dla wszystkich dostępne były przeróżne stoiska z jedzeniem – ciasta, lody, żelki czy stoiska z posiłkami rybnymi, bądź mięsem. Nie brakowało też innych smakołyków. Każdy spragniony mógł także zakupić odpowiedni dla siebie napój. Dodatkowo dostępnych było kilka stoisk z pamiątkami, które również były oblegane przez przybyłych na obiekt. Samo wydarzenie ponownie przyciągnęło na trybuny ogromną publikę, bowiem tych było dokładnie 12 300.
Emocje na wyjątkowym torze
Inauguracja Long Track World Championship mogła się podobać. Zawodnicy mieli kilka ścieżek, którymi przypuszczali ataki, a to dodawało kolorytu zawodom. Już w trzecim biegu bardzo ładną szarżą popisał się Chris Harris. Brytyjczyk przespał start, ale szybko wziął się za ściganie rywali. Na dystansie zdołał wyprzedzić Kennetha Hansena, Hynka Štichauera i Romano Hummela. Holender odbił jeszcze drugą pozycję, ale jedynie na moment. Popularny „Bomber” na prostej startowej tuż przed metą przyspieszył po wewnętrznej i ostatecznie wyrwał 2 punkty.
Świetnie dysponowany był również Martin Smolinski w piątym wyścigu. Konsekwentnie jadąc po szerokiej uporał się jednocześnie z dwoma przeciwnikami, dzięki czemu przeskoczył z czwartego na drugie miejsce.
Oprócz niebywałych emocji było taż parę niecodziennych zdarzeń. O sporym pechu mógł mówić Erik Riss, któremu defekt na pewnym prowadzeniu w trzeciej serii zabrał 4 punkty. Był to też zresztą bardzo dziwny bieg, gdyż awaria sprzętu dopadła jeszcze dwóch innych zawodników i finalnie tylko Lukas Fienhage oraz Andrew Appleton dojechali do mety. Jakby tego było mało, Niemcowi w jedenastej odsłonie dnia pękła opona. To kolejny moment, w którym 28-latek stracił punkty w zasadzie na ostatnim okrążeniu.
Finał
Po zakończeniu części zasadniczej na prowadzeniu i po 18 „oczek” mieli na swoim koncie Martin Smolinski oraz Zach Wajtknecht. Niemiec i Brytyjczyk zagwarantowali sobie bezpośredni start w finale, bo przypomnijmy, że tutaj awans uzyskuje czołowa trójka. Tym ostatnim pewniakiem był z kolei Lukas Fienhage. Pozostałe dwa miejsca wyłonił baraż między zawodnikami z miejsc 3-6. Ten zakończył się triumfem Erika Rissa, zaś jako ostatni zakwalifikował się Chris Harris.
Finał był prawdziwym crème de la crème całego turnieju. Przez cały czas walczyli ze sobą Smolinski, Wajtknecht i Fienhage. Cała trójka niemal równo wjeżdżała w ostatni łuk i finalnie najlepiej wyszedł na tym „Smoła”, który pierwszą rundę Indywidualnych Mistrzostw Świata na długim torze zwieńczył wygraną. Podium uzupełnił Brytyjczyk, wyrywając drugą pozycję o przysłowiowy „błysk szprychy” i drugi z reprezentantów gospodarzy.
Niespodziewanie poniżej oczekiwań zaprezentowali się na inaugurację Romano Hummel czy Kenneth Hansen. To jednak dopiero początek cyklu, więc Holender i Duńczyk wciąż mają duże szanse na medal w tegorocznym czempionacie globu.
Wyniki 1. finału FIM Long Track World Championship w Herxheim:
1. Marin Smolinski [Niemcy] (3,3,4,4,4) 18 + 1. miejsce w FINALE
2. Zach Wajtknecht [Wielka Brytania] (4,3,3,4,4) 18 + 2. miejsce w FINALE
3. Lukas Fienhage [Niemcy] (4,2,4,4,2) 16 + 3. miejsce w FINALE
4. Chris Harris [Wielka Brytania] (3,4,3,3,2) 15 + 2. miejsce w barażu + 4. miejsce w FINALE
5. Erik Riss [Niemcy] (4,4,D,2,3) 13 + 1. miejsce w barażu + defekt w FINALE
——————————————————
6. Dave Meijerink [Holandia] (3,0,4,1,1) 9 + 3. miejsce w barażu
7. Andrew Appleton [Wielka Brytania] (1,4,3,2,4) 14 + 4. miejsce w barażu
8. Jordan Dubernard [Francja] (2,3,1,1,2) 9 + 5. miejsce w barażu
——————————————————
9. Michael Härtel [Niemcy] (T,1,1,3,3) 8
10. Romano Hummel [Holandia] (2,W,2,3,D) 7
11. Henri Ahlbom [Finlandia] (1,W,2,2,0) 5
12. Jacob Bukhave [Dania] (0,1,0,0,3) 4
13. Kenneth Hansen [Dania] (0,2,D,0,1) 3
14. Tero Aarnio [Finlandia] (0,2,D,D,1) 3
15. Hynek Štichauer [Czechy] (1,1,0,1,0) 3
16 (R1). Max Dilger [Niemcy] (2) 2
17 (R2). Daniel Spiller [Niemcy] NS
Bieg po biegu:
1. (120,36) Riss, Meijerink, Dubernard, Ahlbom, Bukhave
2. (120,36) Wajtknecht, Smolinski, Dilger (Härtel T), Appleton, Aarnio
3. (119,42) Fienhage, Harris, Hummel, Štichauer, Hansen
4. (119,79) Riss, Wajtknecht, Fienhage, Härtel, Meijerink
5. (119,62) Appleton, Smolinski, Hansen, Bukhave, Ahlbom (W2x)
6. (119,67) Harris, Dubernard, Aarnio, Štichauer, Hummel (W/SU)
7. (119,18) Smolinski, Wajtknecht, Ahlbom, Dubernard, Štichauer
8. (118,08) Fienhage, Appleton, Hansen (D3), Riss (D1), Aarnio (D5)
9. (118,97) Meijerink, Harris, Hummel, Härtel, Bukhave
10. (117,63) Smolinski, Harris, Applton, Meijerink, Hansen
11. (117,66) Wajtknecht, Hummel, Riss, Štichauer, Bukhave
12. (119,24) Fienhage, Härtel, Ahlbom, Dubernard, Aarnio
13. (115,73) Appleton, Bukhave, Dubernard, Aarnio, Hummel (D1)
14. (119,45) Wajtknecht, Riss, Harris, Hansen, Ahlbom
15. (118,4) Smolinski, Härtel, Fienhage, Meijerink, Štichauer
Baraż. (117,41) Riss, Harris, Meijerink, Appleton, Dubernard
FINAŁ. (116,48) Smolinski, Wajtknecht, Fienhage, Harris, Riss (D)
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
7. runda Pucharu GKSŻ 500R w Bydgoszczy
3. runda Indywidualnego Pucharu Ekstraligi 500R w Gorzowie
