To był obfity weekend ze zmaganiami na długim torze. Pierwszego dnia w Vechcie rozegrano Indywidualne Mistrzostwa Świata do lat 23. Zawodnik gospodarzy wywalczył pierwszy w karierze złoty medal.
![]()
Piątkowa aura na wstępnym etapie zawodów nie była sprzymierzeńcem ani dla kibiców zgromadzonych na trybunach ani zawodników. Od pierwszego wyścigu bowiem padał deszcz i w tych warunkach przyszło się uczestnikom Indywidualnych Mistrzostw Świata na długim torze do lat 23 początkowo ścigać. Choć tor oczywiście przyjął trochę wody to na szczęście nie stanowił problemów i tak samo sędzia nie musiał przerywać zmagań, które toczyły się spranym tempem, dzięki czemu dobiegły końca po dwóch i pół godzinach.
Faworytów do złotego medalu było kilku, jak chociażby trójka Francuzów czy Niemiec Timo Wachs lub Duńczyk Patrick Kruse. Na liście startowej zdecydowanie brakowało ubiegłorocznego triumfatora, a więc Jake’a Mulforda. Brytyjczyk w tym sezonie jako stały uczestnik zakwalifikował się do cyklu SGP 2 (Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów), oczywiście w klasycznej odmianie speedway’a, i dokładnie na ten sam dzień co Vechtę, zaplanowano też w Vojens ostatnią rundę młodzieżowego czempionatu globu, więc naturalnym było, że 21-latek musiał stawić się w Danii.
Niemiec Mistrzem Świata
Turniej pechowo rozpoczął się dla Duńczyka Kruse’a, któremu maszyna odmówiła posłuszeństwa, gdy z ogromną przewagą nad resztą rywali jechał na pierwszym miejscu. W późniejszych czterech biegach 18-latek już nie znajdywał pogromcy i fazę zasadniczą ukończył z dorobkiem 16 punktów. W wyścigu finałowym linię mety przekroczył jako drugi, w ten sposób wywalczając srebrny medal.
Ku uciesze miejscowej publiki, nowym mistrzem został Timo Wachs. Niemiec na przestrzeni całego turnieju stracił tylko punkt, w biegu siódmym lepszy od niego okazał się Tino Bouin. W finale 22-latek nie popełnił żadnego błędu, bo startując z czwartego pola szybko wyniósł się na szeroką i w zasadzie na wyjściu z pierwszego łuku wszystko rozstrzygnął na swoją korzysć.
Brązowy krążek wywalczył Théo Ugoni. W okresie trzyletniego istnienia tej imprezy, Francuz drugi raz dopisał do swojego dorobku trzecie miejsce. Co ciekawe, wtedy w 2023 roku w Morizès początkowo był tylko rezerwą toru, ale z uwagi na wycofanie się kilku jeźdźców w trakcie zawodów, ostatecznie na tor wyjechał pięciokrotnie, a zdobycz punktowa była wystarczająca, aby dostać się do wyścigu finałowego i tam wywalczyć medal.
Kto jakie ma medale
Do tej pory ośmiu rajderów może poszczycić się sukcesami. Te najważniejsze zgarnęli w 2023 roku Steven Goret, w 2024 Jake Mulford i teraz w 2025 Timo Wachs. Po jednym srebrze mają Mathias Trésarrieu, Steven Labouyrie oraz Patrick Kruse. Dwukrotnie trzecie miejsce zajmował wspominany wyżej Ugoni, a raz brąz zawisł na szyi Miki Meijera.
WYNIKI
1. Timo Wachs [Niemcy] (4,4,3,4,4,4) 23 – 1. miejsce w FINALE
2. Patrick Kruse [Dania] (D,4,4,4,4,3) 19 – 2. miejsce w FINALE
3. Théo Ugoni [Francja] (3,4,3,2,2,2) 16 – 3. miejsce w FINALE
4. Timo Bouin [Francja] (4,3,4,4,4,1) 20 – 4. miejsce w FINALE
5. Noah Urda [Francja] (4,2,4,3,2,0) 15 – 5. miejsce w FINALE
————————-
6. Jeffrey Sijbesma [Holandia] (1,1,3,3,3) 11
7. Jan Hlačina [Czechy] (3,2,2,2,2) 11
8. Cameron Taylor [Wielka Brytania] (3,2,1,1,3) 10
9. Tim Widera [Niemcy] (T,3,2,2,1) 8
10. Niek Meijerink [Holandia] (2,W,2,1,3) 8
11. Sebastian Adorjan [Niemcy] (2,3,1,1,1) 8
12 (R). Marlon Hegener [Niemcy] (2,3) 5
13. Eli Meadows [Wielka Brytania] (1,1,1,0,0) 3
14. Kevin Lück [Niemcy] (1,0,0,0,1) 2
15. Bjorn Boersma [Holandia] (0,1,0,0,0) 1
16. Jordan Derrick [Wielka Brytania] (0,W,0,M,W) 0
Bieg po biegu:
1. Wachs, Ugoni, Hegener (Widera T), Sijbesma, Derrick
2. Bouin, Hlačina, Adorjan, Meadows, Boersma
3. Urda, Taylor, Meijerink, Lück, Kruse (D1)
4. Ugoni, Adorjan, Urda, Boersma, Derrick
5. Wachs, Bouin, Hlačina, Sijbesma, Lück
6. Kruse, Widera, Taylor, Meadows, Meijerink
7. Bouin, Wachs, Widera, Taylor, Boersma
8. Urda, Ugoni, Hlačina, Meadows, Lück
9. Kruse, Sijbesma, Meijerink, Adorjan, Derrick
10. Bouin, Hegener (Derrick M), Hlačina, Meijerink, Lück
11. Kruse, Sijbesma, Ugoni, Taylor, Boersma
12. Wachs, Urda, Widera, Adorjan, Meadows
13. Kruse, Sijbesma, Hlačina, Widera, Meadows
14. Wachs, Meijerink, Ugoni, Lück, Boersma
15. Bouin, Taylor, Urda, Adorjan, Derrick
FINAŁ. Wachs, Kruse, Ugoni, Bouin, Urda
KLASYFIKACJA MEDALOWA
| ZAWODNIK | KRAJ | ZŁOTO | SREBRO | BRĄZ | ∑ |
|---|
| Steven Goret | FRA | 1 | – | – | 1 |
| Jake Mulford | GBR | 1 | – | – | 1 |
| Timo Wachs | GER | 1 | – | – | 1 |
| Mathias Trésarrieu | FRA | – | 1 | – | 1 |
| Steven Labouyrie | FRA | – | 1 | – | 1 |
| Patrick Kruse | DEN | – | 1 | – | 1 |
| Théo Ugoni | FRA | – | – | 2 | 2 |
| Mika Meijer | NED | – | – | 1 | 1 |
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
7. runda Pucharu GKSŻ 500R w Bydgoszczy
3. runda Indywidualnego Pucharu Ekstraligi 500R w Gorzowie
