Jakiś czas temu w naszym quizie pytaliśmy was o duńskich zwycięzców rund cyklu Speedway Grand Prix. Niemałych problemów uczestnikom zabawy przysporzył Brian Andersen i jego triumf w Bradford w 1997 roku. Postanowiliśmy pójść za ciosem i zapytać Duńczyka, jak wspomina tamten turniej oraz czym się obecnie zajmuje.
![]()
W jednym z naszych quizów pytaliśmy nie tak dawno o duńskich triumfatorów w cyklu Speedway Grand Prix. Uczestnicy nie mieli kłopotów z nazwiskami Leona Madsena, Nickiego Pedersena czy też Nielsa-Kristiana Iversena. Najwięcej kłopotów sprawił Brian Andersen, który swoje zwycięstwo świętował w 1997 roku w Bradford. Jak Duńczyk wspomina tamte zawody i co robi po zakończeniu kariery?
–> SPEEDWAYNEWS PODCAST – ROZMAWIAMY O ŻUŻLU! POSŁUCHAJ PROJEKTU SPEEDWAYNEWS.PL!
Tomasz Kania, speedwaynews.pl: Co twoim zdaniem zmieniło się w ostatnich latach, jeśli chodzi o silniki żużlowe?
Brian Andersen: Przez te kilkanaście lat, od kiedy zakończyłem karierę (wypadek w Kings Lynn w 2002 roku), moim zdaniem zmieniło się niewiele. Drobne rzeczy ulegają zmianom, aktualizacjom i poprawkom. Kiedy zaczynałem pracować nad silnikami, większość pracy była wykonywana ręcznie, ale teraz pojawiła się nowoczesna technologia i używam jej do tworzenia części i testowania silników w celu maksymalizacji wydajności.
– Z kim współpracowałeś jako tuner? Która współpraca była najlepsza?
– Robiłem silniki między innymi dla Tony'ego Rickardssona przez ostatnie trzy sezony jego jazdy i mieliśmy bardzo dobrą współpracę. Miałem wtedy wielu bardzo dobrych jeźdźców w mojej stajni i naprawdę podobało mi się bycie częścią zwycięstwa poszczególnych zawodników
– Jakie były najlepsze momenty w twojej karierze? Jak wspominasz początki w Polsce?
– Jest kilka rzeczy, które warto wspomnieć, między innymi Mistrzostwo Świata U-21 w 1991 roku, zwycięstwo w Grand Prix 1997 w Bradford i dwukrotne indywidualne mistrzostwo Danii w 1996 i 1999. Jeśli chodzi o Polskę, to moje trzy lata z klubem z Rzeszowa były bardzo dobrym czasem mojej kariery, bardzo dobrze je wspominam.
– Jak pamiętasz wygraną w turnieju SGP, co zapadło ci w pamięć z tego turnieju?
– Zwycięstwo w Grand Prix w Bradford nie było dla mnie niespodzianką, ponieważ wszystko się wtedy dobrze układało. Nie wyszedł mi co prawda pierwszy wyścig, spadł łańcuch, a rozpoczynanie rywalizacji od braku punktów nie było najlepszym początkiem. Mój mechanik żartował „wtedy musisz wygrać z maksymalną liczbą punktów w ostatnich wyścigach”, a ja zrobiłem… 12 punktów i przeszedłem do finału A. Wybrałem trzecie pole startowe, wszyscy się śmiali i myśleli, że jestem głupi. Najlepiej wystartowałem i wygrałem, to była najlepsza noc w historii!
– A teraz czym się zajmujesz?
– Nadal jestem zaangażowany w przygotowanie żużlowych silników, produkuję także wysokiej jakości części do motocykli: sprzęgła, przednie widelce, smarownice łańcuchowe, wsporniki itp. na maszynach CNC.
– W naszym quizie o duńskich zwycięzcach w Grand Prix największe trudności sprawiła odpowiedź na pytanie o triumfatora rundy w Bradford w 1997 roku, czyli o Ciebie. Jesteś zaskoczony?
– Nie jestem zaskoczony. Byłem obiecującym zawodnikiem w połowie lat dziewięćdziesiątych, ale niestety uszkodziłem ramię pod koniec sezonu 1997 i zrujnowało to moją karierę. Przez 4 ostatnie lata ścigania jeździłem ze złamanym obojczykiem, który nie leczył się odpowiednio, przez co nie mogłem osiągać najlepszych rezultatów i zapisać się na stałe w pamięci kibiców, dlatego liczę się z tym, że takich zawodników łatwo cię zapomina.
– Dziękuję za rozmowę.
źródło: inf. własna
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
