Jednym z zawodników, którzy w przeszłości ścigali się w polskich rozgrywkach ligowych jest Andreas Messing. Szwed był związany z klubami z Lublina i Rzeszowa, a jak sam przyznaje – bardzo miło wspomina szczególnie występy wśród „Koziołków”.
![]()
Przed laty Szwedzi nie narzekali na brak utalentowanych młodzieżowców. Jednym z nich był Andreas Messing, który po pierwsze ważne sukcesy zaczął sięgać w wieku trzynastu lat. Wówczas wywalczył brązowy medal indywidualnych mistrzostw Szwecji w klasie 85cc, a dwanaście miesięcy później świętował już zdobycie złotego medalu. – Mój ojciec jeździł w przeszłości na żużlu, więc można powiedzieć, że „urodziłem się na torach żużlowych” (uśmiech). Swoich pierwszych zawodów w roli kibica nie pamiętam, ale za to kojarzę, że debiutancki turniej w klasie 85cc zakończyłem na trzecim miejscu i to był dobry początek mojej kariery – wspomina Messing w rozmowie z naszym korespondentem.
Andreas sięgał także po laury w klasie 500cc. Już w swoim debiutanckim sezonie w „dorosłym” speedwayu był członkiem złotej drużyny Rospiggarny Hallstavik, która w 2002 roku mając w składzie Andreasa Jonssona, Ryana Sullivana czy Grega Hancocka i Mirosława Kowalika wygrała Elitserien. Na indywidualne sukcesy przyszło mu poczekać do 2007 roku, gdy zdobył srebrny medal młodzieżowych mistrzostw Szwecji. W tym samym roku, ale i również dwa lata wcześniej zameldował się w seniorskim czempionacie. Oba skończył na dziewiątym miejscu. Na jego szyi wisiały także trzy medale mistrzostw Finlandii – dwa złote (2007, 2011) oraz brązowy (2006). – Miałem pewien dobrych występów, choć przeważnie jako junior. Kilka udało mi się wygrać, więc jestem na pewno z tego bardzo dumny i szkoda, że mój czas w seniorskim speedwayu nie działał lepiej… – dodaje.
Ostatnim sezonem, który wedle historycznych statystyk zanotował jakiekolwiek występy Messinga, jest rok 2011. Później Andreas zniknął z torów, choć kręcił średnią ponad punkt na bieg w Allsvenskan League i był jednym z czołowych zawodników trzeciego ligowego szczebla. – Mój szwedzki klub zbankrutował, więc nie miałem gdzie startować. W efekcie straciłem wszystkich sponsorów. Nie miałem wyboru i musiałem zrezygnować.
Szwed ma za sobą siedemnaście występów ligowych w Polsce. Czterokrotnie wystąpił w 2006 roku w barwach pierwszoligowego klubu z Lublina, siedmiokrotnie rok później w ekstraligowym Rzeszowie i sześć razy ponownie jako zawodnik „Koziołków”, lecz już na drugoligowym froncie. W sumie wywalczył 61 punktów i 7 bonusów (52 punkty i 6 bonusów dla Lublina oraz 9 punktów i bonus dla Rzeszowa). – Bardzo podobał mi się czas, który spędzałem w Lublinie! Ci ludzie i fani byli wspaniali. Nadal mam kontakt z kilkoma osobami z Lublina. Rzeszów był dla mnie trudnym rokiem i nigdy nie łączyło mnie nic dobrego z tymi ludźmi.
Będąc przy wątkach polskiej kariery Messinga, zapytaliśmy, skąd wzięła się dziura w jego przynależności klubowej w 2008 roku i tym samym sezonowa przerwa od ścigania się w kraju nad Wisłą. – Nie pamiętam wszystkich ofert, ale w 2008 roku byłem blisko, aby podpisać kontrakt w Bydgoszczy. Nie udało się i szkoda, bo kto wie, co by ta szansa przyniosła.
Messing był również zawodnikiem KSM-u Krosno, lecz w barwach „Wilków” na torze nie pojawił się, ani razu. Spowodowane to było tym, że: – W tym sezonie skończyłem właśnie swoją karierę.
Często żużlowcy po jakiś upływie czasu decydują się na powrót do „czarnego sportu” czy to w wymiarze szkoleniowym, towarzyskim czy profesjonalnym jak np. Jason Crump. Czy Andreas Messing myśli jeszcze o tym, aby ścigać się w lewo? – Interesuję się dalej żużlem, oglądam wiele spotkań, ale jestem za stary, aby teraz wrócić. Chciałbym jednak tego wspaniałego sportu nauczyć swoje dzieci.
Źródło: inf. własna
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
Memoriał Petera Cravena
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
