Wszystko wskazuje na to, że w Szwecji objawił się kolejny talent. Tym młodzianem jest Jonatan Grahn, który radzi sobie coraz śmielej w sezonie 2020, a swój potencjał potwierdził w finale IM Szwecji.
![]()
Reprezentant Indianerny Kumla całkiem nieźle radzi sobie na trzecim ligowym pułapie w kraju Trzech Koron. Nieźle zaprezentował się w eliminacjach indywidualnych mistrzostw Szwecji, w których to wywalczył osiem punktów i awansował do finału, a za swoimi plecami przywoził m.in. Linusa Eklöfa czy Alexandra Woentina. W finale również udało mu się namieszać – siedem oczek dało mu awans do biegu barażowego, lecz tam zajął czwarte miejsce. Za nim na mecie tego dnia meldowali się m.in. Philip Hellström-Bängs (Car Gwarant Start Gniezno), Filip Hjelmland (specHouse PSŻ Poznań), czy Maksymilian Bogdanowicz (Moje Bermudy Stal Gorzów) i Ludvig Lindgren.
Warto dodać, że na żużlu jeździ także młodszy Grahn – Gustav.
Konrad Cinkowski, speedwaynews.pl: – Jonatan, zaczniemy nieco niestandardowo, ale prosiłbym Cię na początek, abyś opowiedział parę zdań na swój temat, bo jesteś nieznanym w Polsce zawodnikiem.
Jonatan Grahn, zawodnik Indianerny Kumla: – Mam dziewiętnaście lat i pochodzę z żużlowego miasta – Kumli. W tym roku mija dziesięć lat jak ścigam się na żużlu, co bardzo mi się podoba. Mam już kilka sukcesów, jak np. trzecie miejsce w indywidualnych mistrzostwach Szwecji do lat 21 w 2018 roku, siódme miejsce w tegorocznym finale IM Szwecji oraz parę punktów w Elitserien.
– Skąd u Ciebie zainteresowanie speedwayem?
– Mieszkam zaledwie pięćset metrów od stadionu w Kumli. Jeździłem rowerem na stadion i podpatrywałem, jak starsi zawodnicy jeżdżą podczas treningów. Mając dziewięć lat, zacząłem jeździć po małym owalnym torze na swoim rowerze, a później spróbowałem mini żużla.
– Pamiętasz swoje pierwsze zawody, zarówno w roli kibica, jak i zawodnika?
– Jako kibic, to nie pamiętam zbyt wiele. Miałem tylko sześć lat. Ale jako zawodnik, to tak, pamiętam. To było w Motali, gdy miałem jedenaście lat i zdobyłem coś około sześciu punktów. Od tamtej pory startuję już regularnie.
Gustav Grahn (z lewej) i Jonatan (z prawej)
– Porozmawiajmy o sprawach bardziej bieżących, ale na razie o sezonie 2019. Jak go oceniasz w swoim wykonaniu?
– Było w porządku. Dużo jeździłem w Allsvenskan League oraz Divison 1. Nauczyłem się wiele – o sobie, o mentalnym podejściu do zawodów. Myślę, że zrobiłem dobre wyniki, szczególnie pod koniec sezonu.
– Czyli nie będziesz miał problemu z wymienieniem imprez, z których jesteś szczególnie zadowolony.
– Myślę, że moje trzy ostatnie starty w ubiegłym sezonie. Zająłem piąte miejsce w mistrzostwach Szwecji do lat 21, a na ostatnich zawodach na domowym torze w Kumli zdobyłem maksymalną liczbę punktów.
– Kiedy patrzę na twoją jazdę i wyniki, widać, że masz duży potencjał. Czy odczuwasz w związku z tym jakąś presję, czy nie dostajesz takich opinii w Szwecji?
– Nie, nie czuję żadnej presji. Oczywiście, że sam na sobie jakąś presję wywieram, ale nie jest to coś, co wpływa na mnie w zły sposób.
– Swój potencjał potwierdziłeś w finale IM Szwecji w Målilli. Spodziewałeś się, że zajmiesz tak wysoką pozycję?
– Nie, nie liczyłem na to, że będą na siódmym miejscu. Moim celem było to, aby się w ogóle dostać do zawodów (Jonatan musiał wziął udział w biegu eliminacyjnym, który wygrał – dop. red.), a potem celowałem w dziesiątkę. Siódma pozycja jest dla mnie niesamowita!
– Jakie masz jeszcze plany i cele na ten sezon?
– Chcę zdobyć tytuł mistrza Szwecji do lat 21, zakwalifikować się do młodzieżowej kadry narodowej oraz osiągnąć jak najlepsze wyniki w BAUHAUS-Ligan.
– A jak ten sezon ci się układa?
– Wystartowałem w czterech turniejach i nie mogę sobie życzyć lepszego początku sezonu. Każde zawody przebiegały naprawdę dobrze, ale muszę jechać cały czas skupiony, bo zostało jeszcze sporo zawodów.
– Możesz żałować, że nie wystartuje Allsvenskan League (więcej na ten temat TUTAJ – dop. red.).
– Oczywiście, to dla nas, zawodników, jest bardzo smutne, ale taka zapadła decyzja… Nie mogłem doczekać się startów dla Indianerny w Allsvenskan, ale cieszę się, że będzie okazja startować w Bauhaus-Ligan i Divison 1.
– Miałeś już jakieś oferty z Polski?
– Niestety nie.
– A wierzysz, że takowe się pojawią po tym sezonie?
– Nie wiem, nie wszystko zależy ode mnie. Na pewno starty w Polsce byłyby czymś wspaniałym.
– A czujesz się gotów podjąć rękawicę, gdyby takowy kontrakt się pojawił?
– Oczywiście! Wierzę, że utrzymam swoje wyniki w Szwecji na obecnym poziomie i zaprocentuje to znalezieniem klubu w Polsce. Wiele słyszałem o polskim speedwayu, a sam w waszym kraju byłem dwa razy – brałem udział w Mistrzostwach Europy w klasie 80cc w Rybniku oraz w obozie kadry narodowej w Ostrowie Wielkopolskim. Lubię wasz kraj i wierzę, że będzie mi dane ścigać się u was.
– Mówiłeś o swoich sukcesach, a czy masz jakiś moment, który szczególnie utkwił ci w pamięci?
– Naturalnie – debiut w barwach Indianerny Kumla, pierwsze zdobyte punkty dla tej drużyny, czy też zwycięstwo 5:1 w meczu ze Smederną Eskilstuna, gdy startowałem w parze z Andersem Thomsenem. To było coś wspaniałego.
– Wielu młodych chłopaków ma zawodników, których podziwia, podpatruje. Ty masz swoich idoli?
– W Kumli wiele czasu spędziłem na oglądaniu „PePe” Protasiewicza, który ścigał się w naszej Indianernie. Lubię też oglądać Fredrika Lindgrena, który jest świetnym żużlowcem.
– Dziękuję za rozmowę.
– Również dziękuję i pozdrawiam.
źródło: inf. własna, foto: fb.com/Grahnracing
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
