Niesamowity zwrot akcji w finale, zaskoczenie na podium i historyczny debiut. Oj działo się podczas Drużynowych Mistrzostw Świata.
![]()
W niedzielę 20 września w Roden rozegrano kolejną edycję Long Track of Nations, czyli Drużynowych Mistrzostw Świata na długim torze. Na starcie pojawiło się siedem reprezentacji, a o losach końcowego sukcesu decydował bieg o złoty medal. Przypomnijmy, że przed rokiem ze złota cieszyła się Wielka Brytania, natomiast podium uzupełniły reprezentacje Holandii oraz Niemiec. Tegoroczni gospodarze przystępowali więc do zawodów z jasnym celem – odzyskać tytuł przed własną publicznością.
Debiut
Historycznym wydarzeniem był debiut reprezentacji Norwegii. Zespół poprowadził kapitan Glenn Moi, stały uczestnik tegorocznego cyklu Indywidualnych Mistrzostw Świata oraz finalista Indywidualnych Mistrzostw Europy. W składzie znaleźli się także Truls Kamhaug i Magnus Klipper, znani przede wszystkim ze startów w klasycznej odmianie „czarnego sportu”, a także 65-letni Robert Langeland. Miał on okazję ścigać się na najwyższym poziomie już w latach 80. XX wieku. Najskuteczniejszy z Norwegów okazał się Moi, który zapisał przy swoim nazwisku 16 punktów. Kamhaug dorzucił 5, natomiast Klipper i Langeland po 2. Sama drużyna zakończyła zawody na siódmym miejscu z dorobkiem 25 „oczek”.
Gospodarze zgarniają złoto
Po 21 biegach na prowadzeniu znajdowali się Brytyjczycy. Podopieczni Mitcha Goddena zgromadzili 65 punktów, a druga Holandia miała ich 59. Kapitalnie spisywali się przede wszystkim Zach Wajtknecht – 27 punktów oraz Chris Harris – 21. James Shanes miał 8 „oczek”, a Jake Mulford 9. Po stronie gospodarzy najjaśniej błyszczał Dave Meijerink, który miał aż 28 punktów. Romano Hummel zakończył fazę zasadniczą z dorobkiem 13 „oczek”, Mika Meijer zdobył 8, a William Kruit 10.
Zgodnie z regulaminem imprezy, o mistrzostwie miał zadecydować wyścig o złoty medal. W nim kapitalny pojedynek o pierwsze miejsce toczyli Chris Harris i Dave Meijerink. Wszystko wskazywało na niezwykle emocjonującą walkę do samej mety, jednak na drugim okrążeniu maszyna popularnego „Bombera” odmówiła posłuszeństwa. W takich okolicznościach Holandia wygrała decydujący wyścig 8:7, odzyskując tym samym mistrzowski tytuł, po raz pierwszy od 2023 roku. Brytyjczycy musieli natomiast zadowolić się srebrem
Brązowy medal wywalczyła Francja, która zgromadziła łącznie 45 punktów. Najwięcej dla Trójkolorowych zdobył Tino Bouin – 18, Anthony Chauffour dorzucił 17 „oczek”, a Noah Urda wywalczył ich 10. Co warte jest dodania, ekipa dowodzona przez Laurent Sambarrey była niezwykle osłabiona brakiem Mathiasa Trésarrieu i Jordana Dubernarda, którzy zrezygnowali ze startu w Roden. Nie ma wątpliwości, że przy takich brakach, trzecie miejsce Francuzów może być zaskoczeniem, ale jednocześnie pokazali olbrzymi pazur.
Czwarte miejsce zajęła Dania (43), piąte Niemcy (40), zaś szóste Finlandia (37). Tutaj najmocniej należy wyróżnić postawę Patricka Kruse’a (18 pkt), Lukasa Fienhage (29 pkt) czy Jesse Mustonena (20 pkt).
Wyniki Long Track of Nations w Roden
I. Holandia: 59 + 8 w biegu o złoty medal
13. Mika Meijer (3,1,-,-,-,4) 8 + 1
14. Romano Hummel (4,5,1,3,0,-) 13 + 2
15. Dave Meijerink (5,4,5,4,5,5) 28 + 5
26. William Kruit (4,2,3,1) 10
II. Wielka Brytania: 65 + 7 w biegu o złoty medal
7. Chris Harris (4,5,4,5,1,2) 21 + D
8. Zach Wajtknecht (5,4,5,4,4,5) 27 + 4
9. James Shanes (3,-,3,-,2,-) 8 + 3
24. Jake Mulford (3,3,3) 9
III. Francja: 45
4. Noah Urda (3,0,3,2,2,0) 10
5. Tino Bouin (0,2,5,4,4,3) 18
6. Anthony Chauffour (5,1,1,3,5,2) 17
IV. Dania: 43
1. Kenneth Hansen (4,W,0,D,5,5) 14
2. Patrick Kruse (2,4,2,3,3,4) 18
3. Jacob Bukhave (1,3,1,2,2,2) 11
V. Niemcy: 40
19. Lukas Fienhage (5,5,5,5,5,4) 29
20. Timo Wachs (2,4,1,1,W,1) 9
21. Dominik Werkstetter (1,W,0,-,-,0) 1
28. Fabian Wachs (0,1) 1
VI. Finlandia: 37
10. Tero Aarnio (0,0,M,0,2,4) 6
11. Jesse Mustonen (2,3,2,4,4,5) 20
12. Ossi Rantala (1,2,4,1,3,M) 11
VII. Norwegia: 25
16. Glenn Moi (2,3,2,3,3,3) 16
17. Truls Kamhaug (1,2,M,1,-,1) 5
18. Robert Langeland (0,1,-,0,1,-) 2
27. Magnus Klipper (D,0,2) 2
Bieg po biegu:
1. Wajtknecht, Harris, Shanes, Mustonen, Rantala, Aarnio
2. Chauffour, Hansen, Urda, Kruse, Bukhave, Bouin
3. Meijerink, Hummel, Meijer, Moi, Kamhaug, Langeland
4. Fienhage, Kruse, Bukhave, T.Wachs, Werkstetter, Hansen (W)
5. Harris, Wajtknecht, Mulford, Bouin, Chauffour, Urda
6. Hummel, Meijerink, Mustonen, Rantala, Meijer, Aarnio
7. Fienhage, T.Wachs, Moi, Kamhaug, Langeland, Werkstetter (W)
8. Bouin, Rantala, Urda, Mustonen, Chauffour, Aarnio (M)
9. Wajtknecht, Harris, Shanes, Kruse, Bukhave, Hansen
10. Fienhage, Bouin, Chauffour, Urda, T.Wachs, Werkstetter
11. Meijerink, Kruit, Kruse, Bukhave, Hummel, Hansen (D)
12. Harris, Wajtknecht, Mulford, Moi, Klipper (D), Kamhaug (M)
13. Hansen, Mustonen, Kruse, Bukhave, Rantala, Aarnio
14. Fienhage, Meijerink, Hummel, Kruit, T.Wachs, F.Wachs
15. Chauffour, Bouin, Moi, Urda, Kamhaug, Langeland
16. Meijerink, Wajtknecht, Kruit, Shanes, Harris, Hummel
17. Hansen, Kruse, Moi, Bukhave, Langeland, Klipper
18. Fienhage, Mustonen, Rantala, Aarnio, F.Wachs, T.Wachs (M)
19. Meijerink, Meijer, Bouin, Chauffour, Kruit, Urda
20. Wajtknecht, Fienhage, Mulford, Harris, T.Wachs, Werkstetter
21. Mustonen, Aarnio, Moi, Klipper, Kamhaug, Rantala (M)
Bieg o złoty medal. Meijerink, Wajtknecht, Shanes, Hummel, Meijer, Harris (W)
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
4. finał DMPJ w Gorzowie
