W związku z przedłużającą się przerwą międzysezonową, w dalszym ciągu kontynuujemy przedstawianie żużlowych obiektów, które przeszły do historii. Dziś, w czternastej już części wybór padł na jeden ze słynniejszych brytyjskich stadionów.
![]()
W naszym cyklu prezentowaliśmy wcześniej już dwa obiekty z Wysp Brytyjskich. Jeden należący zdecydowanie do wyjątkowych pod względem położenia i drugi – zamknięty dopiero w ubiegłym roku. Jednak niestety – ilość torów, jakie w Wielkiej Brytanii przeszły do historii jest ogromna i z całą pewnością można rzec, że ten kraj przoduje w tym niechlubnym rankingu. Do opisania wszystkich nieczynnych obiektów Anglii potrzeba by było wydania książki. Dziś pokrótce o stadionie, na którym ścigała się jedna ze słynniejszych drużyn tego kraju – Reading Racers.
Jeśli chodzi o początki klubu – założony został on w 1968 roku. Jednak wówczas drużyna ta ścigała się na innym obiekcie, niż ten który dotyczy dzisiejszego odcinka. Ówczesny stadion (Reading Stadium – Oxford Road) został wybudowany w 1932 i zamknięty w 1974. Rok później miasto znalazło obiekt zastępczy, przy Bennet Road w Berkshire. Nowy „dom” Reading Racers znany był pod nazwą Smallmead Stadium. Został zbudowany przy składowisku śmieci, w pobliżu zjazdu z autostrady M4. Tor mieszczący się na obiekcie liczył 307 metrów długości, więc wymiarami był zbliżony do krajowych standardów. Jak to zwykle bywało w Anglii, miejsce przystosowane również było do wyścigów chartów.
Reading Racers powróciło do rywalizacji na nowym obiekcie w 1975 roku. Inauguracyjne spotkanie z drużyną Hull Vikings obejrzało na Smallmead Stadium blisko 10 tysięcy widzów! Mecz został wygrany przez miejscowych różnicą 18 punktów. Reading zakończyło pierwszy sezon na nowym torze na szóstej lokacie w ligowej tabeli. Kibice z entuzjazmem odwiedzali większość imprez, dzięki czemu średnia oglądalność wyniosła 6 i pół tysiąca widzów.
– Miejscowi fani byli naprawdę wspaniali. Oczywiście nie aż tak, jak kibice z Gdańska (śmiech). Ale mogę powiedzieć, że w czasach świetności klubu, atmosfera zawsze sprzyjała i była bardzo dobra. Czego nie można powiedzieć ogólnie o brytyjskim żużlu – mówił o wspomnieniach z Reading w rozmowie ze speedwaynews.pl John Davis – były angielski żużlowiec, zawodnik gdańskiego Wybrzeża z 1991 roku.
Rzeczywiście w dobrych dla klubu czasach, kibice dopisywali i świadczyć mogą o tym chociażby liczby, które sięgały 10 tysięcy fanów. W tym czasie Reading zdobyło kilka ważnych tytułów. Wygrali ligę brytyjską w 1980, 1990 i 1992. W 1990 oprócz tego zgarnęli też puchar ligi. Ojcem pierwszego triumfu na nowym stadionie był właśnie nasz rozmówca John Davis. W związku z jego bogatymi przeżyciami ze Smallmead Stadium zdecydował się on podzielić z czytelnikami naszego serwisu swoimi wspomnieniami.
– Mój czas w Reading to świetne lata mojej kariery. Spokojnie mogę stwierdzić, że to właśnie tam stałem się „topowym” zawodnikiem w kraju. Mam stamtąd bardzo miłe wspomnienia. Szczególnie to, gdy zdobyliśmy złoto ligi brytyjskiej w 1980 roku – opowiadał czterokrotny medalista drużynowych mistrzostw świata. – Z tego sukcesy byłem szczególnie dumny, gdyż wówczas pełniłem rolę kapitana. Postawiłem sobie przed sezonem wysoko poprzeczkę, by przygotować zespół do zgarnięcia „pełnej puli” – dodał Davis.
Niestety świetna era Reading zaczęła dobiegać końca z biegiem lat 90-tych. Promocja medialna spadała równomiernie ze spadkiem zainteresowania kibiców. Gdy powstała Elite i Premier League, Reading trafiło do niższej klasy rozgrywkowej. Potrzebny był świeży bodziec, by znów zachęcić fanów do przyjścia na Smallmead Stadium. Niedługo trzeba było czekać, gdyż w 1997 roku odnotowali triumf w Premier League i awansowali do najwyższej ligi.
Smallmead Stadium w Reading (fot. David Armstrong)
Między 1999 a 2003 w Reading odżyła medialna promocja i zainteresowanie „czarnym sportem”. Niestety po tym czasie znów nastąpiły gorsze chwile. Funkcjonowanie speedwaya przy Bennet Road zaczynało wyglądać jak w amplitudzie. Raz wzloty, raz upadki. Taki miał miejsce w 2006 roku. Po stwierdzeniu przez włodarzy, że potrzeba nowych inwestycji, a pieniędzy na to brakowało, klub został sprzedany do BSI. Nowy promotor wprowadził drużynę do Elite League i jeśli chodzi o sportowy wynik, to odniosło to sukces – niemalże zdobyli tytuł. Jednak nowy projekt nie przyjął się na trybunach. Fani zaprotestowali przeciwko nowej nazwie „Bulldogs” i przestali przychodzić na mecze.
Dwa lata później przywrócono przydomek „Racers”, ale pojawiły się inne problemy. Lokalna rada odmówiła umowy najmu obiektu, powołując się na plany związane z przebudową. Te jednak nie doszły do skutku. Po ostatnich zawodach rozegranych w październiku 2008 stadion został rozebrany.
– To bardzo smutne, że obiekt w Reading został zamknięty. Ale niestety, to nie wzięło się znikąd. Żużel w Wielkiej Brytanii jest teraz wręcz zawstydzający. Poziom zawodniczy, jak i stadionowy jest bardzo słaby. W takich czasach nie można oczekiwać, że ludzie wydadzą pieniądze na coś, co zostanie źle zaprezentowane na stadionie. Bez topowych zawodników speedway moim zdaniem jest miernej jakości – tak o zlikwidowaniu żużla w Reading wypowiedział się dla nas John Davis.
Na koniec dodamy, że w barwach Reading jeździli tacy zawodnicy, jak Jeremy Doncaster, Greg Hancock, Dave Jessup, Per Jonsson, Bobby Schwartz, Mitch Shirra, Todd Wiltshire. Ścigali się również Polacy – Bolesław Broch, Eugeniusz Błaszak, czy Janusz Kołodziej.
Dwa zdjęcia z Google Earth pokazujące demolkę obiektu na przestrzeni lat (defunct speedway)
Źródło: inf. własna
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
Memoriał Petera Cravena
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
