Wrócili do PGE Ekstraligi po roku przerwy i od razu walczyli o medale. Fogo Unia Leszno może ten zaliczyć do udanych, choć w pewnym momencie zdecydowanie z drużyny uszło powietrze, co skutkowało dyspozycją poniżej oczekiwań na koniec sezonu.
Fogo Unia Leszno w minionym sezonie powróciła po rocznej przerwie w szeregi najlepszych żużlowych drużyn w kraju. Planem beniaminka przede wszystkim było utrzymanie się w elicie, co podopiecznym Rafała Okoniewskiego udało się bez żadnego problemu. Z biegiem sezonu jednak apetyty „Byków” rosły w miarę jedzenia.
Świetny początek sezonu
Leszczynianie zainaugurowali sezon pewnym zwycięstwem na własnym torze z Włókniarzem Częstochowa, jednak prawdziwa weryfikacja siły biało-niebieskich przyszła w drugiej kolejce, gdzie wybrali się do Torunia na teren Mistrzów Polski. Po zaciętym meczu leszczynianie przegrali 46:44, jednak pokazując dobrą jazdę dali jasny sygnał, że jako beniaminek nie będą tylko i wyłącznie chłopcami do bicia. W trzeciej kolejce na stadion w Lesznie przyjechała ekipa z Gorzowa, która od samego początku postawiła twarde warunki gospodarzom. Mimo wszystko leszczynianie zdążyli wrócić do meczu i pokonali ekipę Gezet Stali 50:40. Po trzech meczach Unia miała cztery punkty i na poważnie zaczęto się liczyć z podopiecznymi Rafała Okoniewskiego.
Kontuzja lidera
Drużyna Fogo Unii Leszno mimo trzech wyjazdowych wygranych nie miała łatwej drogi, by znaleźć się w fazie play-off. Kontuzja obojczyka Janusza Kołodzieja, której wychowanek Unii Tarnów nabawił się podczas meczu w Częstochowie sprawiła, że Leszczynianie przez jakiś czas musieli sobie radzić bez niego, co miało skomplikować ich sytuację w walce o pierwszą czwórkę.
Pomimo kontuzji jednego z liderów „Bykom” udało się zwyciężyć w Gorzowie, choć Stal również musiała radzić sobie z plagą urazów w tamtym okresie. Jeszcze przed przerwą wakacyjną do Leszna przyjechała Betard Sparta Wrocław i bez Janusza Kołodzieja oraz Kacpra Manii, który wypadł przed meczem, nie udało się zwyciężyć. Drużyna Rafała Okoniewskiego poniosła pierwszą domową porażkę w tym sezonie.
Przypieczętowanie awansu do play-off
Domowe spotkanie leszczyńskiej ekipy z drużyną z Grudziądza miało duży ciężar gatunkowy. Obie drużyny między sobą walczyły o wejście do strefy medalowej. Pierwsze spotkanie obu ekip 50:40 wygrała drużyna „Gołębi”. Układ tabeli przed dwunastą kolejką w przypadku zwycięstwa za trzy punkty ekipy Unii Leszno dawałby jej awans do najlepszej czwórki. Ta sztuka się udała w biegach nominowanych gdzie gospodarze wspięli się na wyżyny swoich umiejętności i ostatecznie zwyciężyli w całym spotkaniu 51:39.
Zniżka formy w najważniejszych meczach
Jak się okazało zwycięstwo z ekipą z Grudziądza było ostatnim pozytywnym akcentem tego sezonu dla podopiecznych Rafała Okoniewskiego. Seria słabych meczów rozpoczęła się od bolesnej domowej porażki z Falubazem Zielona Góra mimo, że Leszczynianie po dwunastu biegach prowadzili dziesięcioma punktami. Wszyscy myśleli że to zasłona dymna przed play-offami, jednak nic z tych rzeczy.
Unia w półfinałach zmierzyła się ze Spartą Wrocław, która już w pierwszym spotkaniu sprowadziła „Byki” na ziemię wygrywając na ich terenie 55:35. W rewanżowym starciu udało się zremisować 45:45, jednak to wrocławianie mogli cieszyć się z awansu do finału, a ekipie Fogo Unii pozostała walka o brązowy medal.
W tej rywalizacji Unia zmierzyła się z Motorem Lublin. Pierwsze spotkanie „biało-niebiescy” wygrali 46:44, ale wiadomym było, że to marna zaliczka przed wyjazdem do Lublina. W rewanżu ekipa Motoru skutecznie wypunktowała „Byki” już przed biegami nominowanymi wiadomym było, że brąz zostanie w Lublinie. Unia mimo czwartego miejsca na koniec sezonu może być usatysfakcjonowana. Celem beniaminka niewątpliwie było spokojne utrzymanie, co udało się zrealizować i mimo braku powodzenia wśród najlepszej czwórki może czuć, że został wykonany kawał dobrej roboty.
Cook liderem
Na przestrzeni całego sezonu najskuteczniejszym zawodnikiem w talii Rafała Okoniewskiego był Ben Cook. Australijczyk zdobywał średnio prawie 2 punkty na bieg, co dało mu dwunaste miejsce w całej lidze. „Byki” były bardzo wyrównanym zespołem w tym sezonie, co pokazują również wyniki.
Za Australijczykiem w drugiej dziesiątce klasyfikacji również znaleźli się Janusz Kołodziej, Nazar Parnicki oraz Piotr Pawlicki. Ci dwaj ostatni świetnie weszli w sezon i byli głównym koniem napędowym drużyny, później nieco obniżyli loty, choć wciąż stać ich było na występy godne uwagi.
Warto dodać też, że Leszczynianie mieli w swoim składzie aż trzech żużlowców, którzy lepiej radzili sobie na wyjazdach, byli nimi właśnie Pawlicki, Keynan Rew oraz Grzegorz Zengota. W szczególności duża dysproporcja była u Zengoty, który jak wiemy opuścił szeregi Unii i dołączy do Falubazu. Jego oraz Kołodzieja miejsce zajmie Bartłomiej Kowalski.
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!