Kontynuujemy nasz cykl artykułów, w którym podsumowujemy żużlowy sezon 2025. Tym razem przyjrzymy się wydarzeniom z tej nieco egzotycznej części Europy.
![]()
AUSTRIA
Po dłuższym okresie niebytu, powróciły nominalne mistrzostwa tego kraju. Choć miały one charakter wspólny, bowiem zmagania połączono z czempionatem Słowenii, to co ciekawe, złoty medalista był już z góry znany. A wszystko to dlatego, gdyż jedynym reprezentantem Austrii był wyłącznie Daniel Gappmaier. Drugi z zawodników – Sebastian Kössler, z powodu kontuzji musiał przedwcześnie zakończyć sezon, a Alexander Schaaf z kolei po raz ostatni na torze pojawił się w 2023 roku. Speedway tutaj jest kolejnym przykładem egzotyki, gdzie choć w mniejszym stopniu to najważniejsze, że istnieje i są tu zapaleńcy, którym zależy, aby te tradycje były kontynuowane tak długo, jak jest to możliwe.
Wyniki:
1. Daniel Gappmaier
BELGIA
W 2025 roku ponownie odbyły się Indywidualne Mistrzostwa Belgii. Przypomnijmy, że zmagania te powróciły w 2024 roku po dziesięcioletniej przerwie, co było dużym wydarzeniem dla miejscowych fanów „czarnego sportu”. W tym sezonie rozegrano je na dystansie dwóch turniejów i oczywiście w Heusden Zolder – jedynym czynnym torze, gdzie w 2001 roku rozegrano finał Indywidualnych Mistrzostw Europy. Zawody miały charakter otwarty, z tym wyjątkiem, że do udziału mogli zgłosić się wyłącznie zawodnicy o podobnym poziomie sportowym. Złoto tym razem wpadło w ręce Johny’ego Kinable’a, srebro i brąz wywalczyli natomiast Holendrzy – odpowiednio Tygo Boersma i Remon Huizinga.
Wyniki:
1. Johnny Kinable [Belgia]
2. Tygo Boersma [Holandia]
3. Remon Huizinga [Holandia]
FINLANDIA
W tym roku w Kraju Tysiąca Jezior udało się rozegrać jedynie dwie imprezy, a były to Indywidualne Mistrzostwa Finlandii oraz mecz towarzyski pomiędzy ekipami Wschodu i Zachodu. Ponownie równych nie miał sobie Jesse Mustonen, który tym samym obronił tytuł wywalczony również w sezonie 2024. Podium uzupełnili Roni Niemelä i Jani Änkiläinen. Co ciekawe, aby rozstrzygnąć kwestię srebrnego i brązowego medalu, konieczne było przeprowadzenie losowania, ponieważ przez obficie padający deszcze nie udało się odjechać wszystkich programowych wyścigów.
Wyniki:
1. Jesse Mustonen
2. Roni Niemelä
3. Jani Änkiläinen
FRANCJA
W sezonie 2025 udało się wyłonić zarówno Drużynowego Mistrza Francji, jak i najlepszego zawodnika w klasyfikacji indywidualnej. Jeśli chodzi o Ligue Nationale de Speedway, ze złota mogło cieszyć się MC Marmande. Ośrodek ten powrócił na szczyt po nieudanym 2024 roku, w którym nie tylko nie zakwalifikował się do meczu finałowego, ale zakończył rozgrywki na ostatnim miejscu w tabeli.
Indywidualnie natomiast, na przestrzeni dwóch rund, najlepszy okazał się Niemiec Lukas Fienhage. Na podium stanęli również Mathias Trésarrieu oraz Tino Bouin. W dwurundowym cyklu o medale rywalizowali także Dimitri Bergé i David Bellego, jednak ta dwójka pojawiła się jedynie w marcu podczas inauguracji w La Réole. W czerwcowej rundzie w Mâcon zabrakło ich ze względu na zobowiązania w Metalkas 2. Ekstralidze.
Wyniki:
1. MC Marmande
2. MC Saint Macaire
3. Morizès Moto Club
Wyniki:
1. Lukas Fienhage
2. Mathias Trésarrieu
3. Tino Bouin
HOLANDIA
Odkąd w 2023 roku w Veenoord otwarto zupełnie nowy obiekt to klasyczny speedway małymi kroczkami zaczął w Holandii odżywać. Udało się wznowić rozgrywanie krajowych mistrzostw, a także tradycyjnego Złotego Kasku w międzynarodowej obsadzie. W tym sezonie już w kwietniu wyłoniono indywidualnych medalistów. Złoty krążek trzeci raz z rzędu wpadł w ręce Miki Meijera, który triumfował również w sezonach 2023 i 2024. Srebro zawisło na szyi młodego Brytyjczyka Ace’a Pijpera, natomiast brąz wywalczył Henry van der Steen.
Wyniki:
1. Mika Meijer
2. Ace Pijper
3. Henry van der Steen
ŁOTWA
Łotysze od lat wyłaniają medalistów krajowych mistrzostw w formule jednego turnieju. Następnie jego wyniki dzielone są na dwie klasyfikacje: seniorską oraz juniorską. W tym roku chyba nie powinno nikogo dziwić, że w Daugavpils triumfatorem po raz kolejny został Andrzej Lebiediew. Dla nowego zawodnika Falubazu Zielona Góra jest to następny medal z najcenniejszego kruszcu w bogatej kolekcji. Wśród młodzieżowców na najwyższym stopniu podium stanął Nikita Kaulin. Oczywiście w turnieju nie zabrakło również polskich zawodników, czego najlepszym dowodem jest srebrny medal wywalczony przez Jakuba Jamroga.
Wyniki:
1. Andrzej Lebiediew
2. Jakub Jamróg
3. Jewgienij Kostygow
Wyniki:
1. Nikita Kaulin
2. Artjoms Juhno
3. Damir Filimonow
NORWEGIA
Ten sezon był pełną dominacją drużyny z Oslo. Zespół ten wygrał wszystkie cztery rundy ligowe, deklasując pozostałą konkurencję, a także sięgnął po tytuł Drużynowego Mistrza Norwegii, który rozgrywany jest w odrębnej formule. Na tym jednak ich sukcesy się nie skończyły. Do bogatej kolekcji dorzucili również srebrny krążek wywalczony w zmaganiach parowych.
Najwięcej jednak działo się w Indywidualnych Mistrzostwach Norwegii, które śmiało można powiedzieć, że odbiły się sporym echem. Głównie za sprawą wydarzeń, do jakich doszło w trakcie trwania zawodów. W pierwszym półfinale Glenn Moi wjechał w taśmę, wobec czego sędzia zawodów – Pani Tine Johanssen, zgodnie z regulaminem wykluczyła 28-latka. Nie byłoby w tym niczego dziwnego, gdyby nie to, że Norweg o całą tę sytuację miał spore pretensje, a nawet miał dosadnie gestykulować w stronę wieżyczki sędziowskiej. Być może właśnie to zajście spowodowało, że JURY zawodów na czele z Panią arbiter… zdyskwalifikowali całkowicie Moi’a, przez co finalnie ten nie został sklasyfikowany w turnieju. Ze złota więc mógł się cieszyć Truls Kamhaug.
Liga norweska:
1. Oslo MK
2. Elgane MSK
3. NMK Kristiansand
Drużynowe Mistrzostwa Norwegii:
1. Oslo MK
2. Elgane MSK
3. NMK Kristiansand
Mistrzostwa Norwegii Par:
1. Elgane MSK I
2. Oslo MK / NMK Kristiansand
3. Mjøsa SK
Indywidualne Mistrzostwa Nowergii:
1. Truls Kamhaug
2. Benny Johansson [Szwecja]
3. Emil Rindal
RUMUNIA
Rumunia stała żużlem, ale w poprzednim wieku. W latach osiemdziesiątych odbywały się nawet test mecze z polskimi drużynami, rozgrywane w naszym kraju. Ponadto rumuńscy zawodnicy startowali w eliminacjach do mistrzostw świata. Dziś speedway w kraju Drakuli to już tylko sporadyczne eventy z minimalną ilością uczestników. W 2024 roku zrównano z ziemią stadion żużlowy w miejscowości Sibiu, więc na chwilę obecną pozostał tylko jeden czynny obiekt. To właśnie w Braili odbywają się najważniejsze wydarzenia, takie jak krajowe mistrzostwa czy Puchar MACEC. Tegoroczny czempionat Rumunii składał się z trzech turniejów, które rozegrano od piątku do niedzieli. Na każdym z turniejów zjawiła się liczna, około tysięczna grupa widzów. Ścigano się przy tym w kilku kategoriach.
Indywidualne Mistrzostwa Rumunii seniorów:
1. Adrian Gheorghe
2. Andrei Popa
3. Daniel Gheorghe
Indywidualne Mistrzostwa Rumunii juniorów:
1. Daniel Gheorghe
2. André Damian
3. Alexandru Nicolae
Indywidualne Mistrzostwa Rumunii 125cc:
1. André Damian
2. Denis Alberto Chelu
3. Denis Cioclei
SŁOWACJA
Otwarte mistrzostwa Słowacji na torze w Žarnovicy to już można powiedzieć żużlowa tradycja. Korzystając z szerokości toru, w zawodach udział wziąć może większa liczba zawodników. I tak oto krajowe zmagania odbywają się z udziałem 25 uczestników, a każdy wyścig odbywa się w pięcioosobowej obsadzie. Po odjechaniu 25 biegów rozgrywa się wielki finał, w którym startuje z kolei najlepsza szóstka. W tym roku ponownie Martin Vaculik potwierdził, że to on rządzi i dzieli we własnym kraju. Dla Słowaka to piąty wywalczony tytuł z rzędu.
Wyniki:
1. Martin Vaculik
2. Mateusz Szczepaniak [Polska]
3. Oliver Berntzon [Szwecja]
SŁOWENIA
Słoweńcy w tym roku mistrzostwa zorganizowali w połączeniu z Austrią. Jeden z turniejów rozegrał się w Lendavie, natomiast finał miał miejsce w Mureck. Ciekawostką był regulamin tegoż cyklu, gdyż w przypadku danego zawodnika liczył się wynik tylko z jego najlepszej rundy. Tym samym osobną dekorację mieli Słoweńcy, a także Austriak.
Wyniki:
1. Matic Ivačič
2. Anže Grmek
3. Sven Cerjak
UKRAINA
Mimo trwającej wojny na Ukrainie, działacze robią wszystko, by utrzymać żużel w jak najlepszej kondycji. W tym roku udało się rozegrać indywidualne mistrzostwa, a także puchar. Warto z tego miejsca napisać, że triumfatorem tego drugiego cyklu był Witalij Łysak. Kariera 34-latka jeszcze niedawno znajdowała się na ostrym zakręcie, bowiem z dnia na dzień został wcielony do armii. Udało mu się wrócić do ścigania i sięgnąć po złoto w pucharze. Jeśli chodzi o mistrzostwa to te padły łupem Andrija Karpowa.
Wyniki Indywidualnych Mistrzostw Ukrainy:
1. Andrij Karpow
2. Danko Gładkowski
3. Wołodymyr Złaman
Indywidualny Puchar Ukrainy:
1. Witalij Łysak
2. Nazar Fedorczuk
3. Danko Gładkowski
Daniel Gappmaier || FOT. MICHAŁ KRUPA
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
7. runda Indywidualnego Pucharu Ekstraligi 500R we Wrocławiu
.jpg)
9. runda Grand Prix Danii w Vojens
2. półfinał MEP w Mureck
