W minioną sobotę w Tomaszowie Mazowieckim rozegrano decydującą rundę finałową w IME w ice speedwayu. Złoty medal wygrał faworyt zawodów, Harald Simon. Austriacki weteran w tej dyscyplinie sportu w trakcie pierwszego turnieju w Sanoku stawał na podium obok Rosjan, Dmitrija Solannikowa i Władimira Fadiejewa.
![]()
Magdalena Magdziarz (speedwaynews.pl): Z jakim nastawieniem przyjechał Pan do Tomaszowa Mazowieckiego na 2. finał IME? Po wykluczeniu Rosjan w związku z sankcjami sportowymi był Pan najlepszym zawodnikiem w klasyfikacji generalnej. W trakcie dwudniowej imprezy w Sanoku zajął pan dwukrotnie trzecie miejsce, tuż za nimi na podium. Również w turnieju o Puchar Burmistrza Miasta.
Harald Simon (Mistrz Europy w ice speedway’u, reprezentant Austrii): – Przyjechałem do Tomaszowa Mazowieckiego, aby zrobić możliwie najlepszy wynik. Chciałem zrobić wszystko, co w mojej mocy, aby zdobyć tytuł Mistrza Europy.
– Finał w Tomaszowie Mazowieckim bez obecności rosyjskich zawodników – jak ocenia Pan tę rywalizację w kontekście sportowym?
– W tym finale nie było najlepszych zawodników, bo nie było Rosjan. Inaczej było też przez to w ostatnim biegu, kiedy stałem pod taśmą z najlepszymi zawodnikami wieczoru. Jeśli jedziesz przeciwko Niemcom, Austriakom, czy Szwedom – nie dasz z siebie wszystkiego.
– Tor lodowy w Sanoku czy w Tomaszowie Mazowieckim? Porównując obie nawierzchnie, jakie były między nimi zauważalne różnice? Na którym stadionie czuł się Pan bardziej komfortowo?
– Stadion w Sanoku to otwarty stadion, na którym jest wszystko: słońce, deszcz, każde możliwe warunki atmosferyczne. W Tomaszowie zaś stadion jest zamknięty, więc można lepiej regulować wszystko, jeśli chodzi o lód, jego temperaturę. Dostosowywano wszystko, co najlepsze. W Sanoku w zdecydowanej większości warunki były naprawdę dobre. Czułem się bardzo dobrze na obydwóch tych obiektach.
– W Sanoku podczas jednego z biegów, Jimmy Olsén zaczepił Pana motocyklem na mecie, co spowodowało pański upadek z motocykla. W konsekwencji tego przeleciał Pan kilka metrów po lodzie. Czy w jego wyniku nie było poważniejszych obrażeń?
– Tak, miałem źle wyglądający wypadek. Sprawiało to jednak gorsze wrażenie z boku, niż tak w rzeczywistości było. Po upływie tygodnia wydobrzałem.
W Sanoku nie obyło się bez groźnie wyglądających upadków. Jimmy Olsen spowodował wypadek Austriaka, co wyglądało niezwykle niebezpiecznie z boku
– Sezon 2022 powoli się kończy. Pan w dobrym stylu dociera do jego finiszu, zdobywając złoty medal mistrzostw Europy. Jakie są Pana plany, czy cele na kolejne sezony? Jak długo będziemy mogli oglądać Haralda Simona w żużlu na lodzie?
– Zdobycie złotego medalu było dla mnie czymś wspaniałym. Już za dwa tygodnie pojadę z kolei w finale Mistrzostw Świata w Heerenveen, w Holandii.
– Będąc więc prawie na finiszu sezonu w ice speedwayu, który z momentów tych miesięcy najbardziej zapadł Panu w pamięci?
– Tak, znajdujemy się na dwa tygodnie przed końcem sezonu. Kiedy spoglądam w przeszłość, myślę, że był to przede wszystkim sezon, w którym pandemia wpłynęła mocno na przepisy. W wyniku tego mało co było normalne w tym sporcie. Rozmawialiśmy o tym, czy powinienem startować, czy co powinno się powziąć w tej sytuacji? Wtedy postanowiłem jednak, że będę jeździć. Potem okazało się, że nie dostałem wizy do Rosji. Inni zawodnicy dostali wizę. Później nadeszła wojna i rosyjscy zawodnicy nie mogli wziąć udziału w finale IME w Tomaszowie Mazowieckim. Nie będą mogli pojechać również w Mistrzostwach Świata. W tych zawodach jest wielu sportowców pochodzących z tego kraju. W kontekście sportowym, my, zawodnicy uprawiający ice speedway potrzebujemy też tych Rosjan na torze.
– Jak ma się kwestia żużla na lodzie w Pana kraju, w Austrii? Jak wygląda tam sytuacja? Czy są jakieś obiecujące nazwiska młodych zawodników?
– Było lepiej, gdy nie było pandemii koronawirusa – mamy wszak obiekty w Sankt Johann i Weissenbach. Wszystko zależy jednak też od warunków atmosferycznych. Młodzi austriaccy zawodnicy? Charlie Ebner, Philip Lageder, Kevin Artz i Martin Posch. Myślę, że będziemy mieli z nich dobrych sportowców, którzy pokażą się szerzej na arenie międzynarodowej. Co do mnie, myślę, że idzie mi dobrze w tym sporcie. Skoro rzeczy układają się po mojej myśli, chciałbym jeździć w ice speedwayu jeszcze dłużej.
– Czym zajmuje się Pan oprócz ice speedwaya? Czy dzięki temu sportowi można zarobić jakieś pieniądze?
– Tak, normalnie chodzę do pracy. Pracuję na kolei w Austrii. Ten sport to tylko hobby, nie da się z niego żyć ani zarabiać. Czy są duże pieniądze? Nie. To tylko cztery miesiące w roku.
Nowy mistrz Europy w ice speedwayu. Poprzedni tytuł należał do Rosjanina, Nikity Bogdanowa. 20-letni ice racer złoto wywalczył w grudniu ub. roku
– Co trzeba wiedzieć na początku, aby rozpocząć swoją przygodę z lodowym żużlem? Na przykład, co powiedziałby Pan osobom, które chciałyby spróbować swoich sił w tym sporcie?
– Kiedy chcesz zacząć przygodę z tym sportem, potrzebujesz motocykla, potrzebujesz busa, potrzebujesz mechanika, potrzebujesz dużo czasu i życiowej energii. Kiedy chcesz to robić, musisz pojechać do Szwecji, żeby wsiąść tam na motocykl i potrenować. A kiedy jedziesz samochodem do Szwecji, nigdy nie wiesz, jaka będzie tam pogoda. W nocy pada śnieg. Kiedy jest jednak dobra pogoda, to jedzie się do Szwecji. Jeśli trening wypadnie dobrze, można zaczynać z ice speedwayem.
– Czy chciałby Pan na koniec podziękować jeszcze komuś? Dodać kilka słów od siebie na zakończenie?
– Tak, dziękuję mojemu teamowi, osobom, które mnie wspierają. Jestem wdzięczny również moim sponsorom – bez nich wiele nie byłoby możliwe!
Źródło: inf. własna
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
Memoriał Petera Cravena
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
