W lidze brytyjskiej w latach 50-tych swoje kariery rozpoczynało kilka przyszłych gwiazd światowego żużla. Jedną z nich był rudowłosy Anglik - Peter Craven.
![]()
Jednak po kolei. Liczba zespołów, które uzyskały licencję na starty w Division 2 w roku 1951 urosła aż do osiemnastu. Z niższej ligi przyjęto Oxford, Leicester i Liverpool. Poza tym pojawił się nowy, czwarty już ośrodek w Szkocji, w postaci Motherwell. Promotorzy podjęli natomiast decyzję o relegacji drużyny z Plymouth z powodów… geograficznych. Plymouth było najbardziej na południe wysuniętym ośrodkiem w tej lidze, gdzie większośc drużyn znajdowała się na północy lub w centrum kraju, bądź w Szkocji. Poprzez pozbycie się ekipy “Diabłów” obniżono koszty spotkań wyjazdowych. Promotorzy postąpili tutaj w sposób niezwykle wyrachowany.
Powoli cenne doświadczenie w barwach Liverpool Chads zbierał Peter Craven. Starszy brat tego rudowłosego siedemnastolatka, Brian, już wcześniej ścigał się na żużlu. Peter był jednym z dwójki bliźniaków – niestety drugi z nich, Paul, zmarł w wieku trzech lat. Za młodu Craven ścigał się na speedrowerze. Gdy w roku 1949 na Stanley Park w Liverpoolu Jim Baxter reaktywował tor żużlowy, Peter zaczął bywać tam częstym gościem. W roku 1950 doczekał się ligowego debiutu, a w sezonie 1951 już regularnie reprezentował barwy lokalnej drużyny. Jego wyniki nie były jednak porywające. Jego ówczesny kolega klubowy, Reg Duval, po latach wspominał: – “Peter ciągle upadał, był niekonsekwentny. Miał determinację, ale nie umiejętności. Dużo próbował i trenował, ale nie robił postępów. Nic nie wskazywało na to, że kiedyś będzie gwiazdą. Myślę, że nikt wtedy nie przewidywał, tego co osiągnie.”
Fragmenty te pochodzą z książki „Historia ligi brytyjskiej. Tom II (1946-1959)”. Zostały w niej przedstawione lata 1946-1959, czyli okres powojennego boomu jak i dużego kryzysu. Jeszcze w sezonie 1951 na trzech poziomach rozgrywkowych ścigało się trzydzieści pięć drużyn, a już siedem lat później ekip było raptem dziesięć! Był to również czas nowinek regulaminowych, takich jak rezerwa taktyczna, czy krytykowana od samego początku instytucja gościa. To również okres gdy na sam szczyt wchodziły takie gwiazdy jak Ronnie Moore, Barry Briggs, Ove Fundin czy Peter Craven. W lidze pierwsze skrzypce grała drużyna z Wembley, której upadek nastąpił niezwykle gwałtownie. Później pałeczkę pierwszeństwa przejęła ekipa Wimbledonu z utytułowanymi Nowozelandczykami na czele. Aczkolwiek, jak to w sporcie, niespodzianek nie brakowało!
W książce nie zabraknie opisu poszczególnych sezonów, pełnych składów drużyn, tabel, wyników oraz średnich czołowych zawodników. Dodatkowo wszystko wzbogacone zostało unikatowymi zdjęciami mistrzowskich drużyn i częścią statystyczną. Obecnie w sprzedaży jest dostępny zarówno Tom I jak i Tom II. Książka, wydana pod patronatem portalu speedwaynews.pl, ma miękką oprawę. Zakupić ją można na portalu Allegro pod adresem https://allegrolokalnie.pl/oferta/historia-ligi-brytyjskiej-tom-ii-19461959
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
