Indywidualne Mistrzostwa Świata na lodzie dobiegły końca. Za nami cztery emocjonujące finały w Inzell i Heerenveen.
![]()
„Hattrick”
Martin Haarahiltunen jest niesamowity. Szwed w niedzielę (7 kwietnia) obronił tytuł Mistrza Świata, a zarazem wywalczył go trzeci raz z rzędu. Co ciekawe, na przestrzeni wszystkich czterech rund triumfował tylko w jednej. Wyrobiona kilkupunktowa przewaga na pozostałymi była kluczowa przed decydującym finałem, bo to na jego szyi zawisł złoty krążek. Sukces nie przyszedł mu jednak łatwo, bowiem zarówno pierwszego jak i drugiego dnia musiał sporo się napracować, by awansować do wyścigu finałowego.
Sobotni turniej w Heerenveen padł jego łupem, jednakże mało brakowało, a 33-latka zabrakło by w decydującym biegu niedzielnej imprezy. Wpadki innych sprawiły, że ostatecznie znalazł się w najlepszej czwórce i jeszcze przed finałem zapewnił sobie medal ze złotego kruszcu. Choć jest niezwykle szczęśliwy z tego sukcesu to jednak o tym ostatnim wyścigu chce jak najszybciej zapomnieć.
– To był dramat. Miałem przebitą oponę i stąd cały ten wypadek w finale. To nie był najlepszy wyścig, ale udało się bronić tytuł Mistrza Świata, więc jestem z tego powodu niezwykle szczęśliwy – mówił Haarahiltunen na zakończenie czempionatu w rozmowie ze speedweek.com.
Wykluczenie było kluczowe
Duże apetyty na to najcenniejsze trofeum miał również Max Niedermaier. Niemiec przez holenderski weekend szedł jak burza. W sobotę fazę zasadniczą zakończył z kompletem pięciu wygranych. Dopiero w ostatniej odsłonie musiał uznać wyższość szwedzkiego rywala, ale mimo to druga pozycja była okazała. Nadzieje na to złoto pozostawały jeszcze w niedzielę, ale tam trzeba było już wygrać i liczyć na potknięcie rywali. Znowuż było blisko, ale kluczowym dla całych wydarzeń był wyścig szesnasty.
W nim brązowy medalista tegorocznych Indywidualnych Mistrzostw Europy z Sanoka jechał na pewnym prowadzeniu. Na wejściu w pierwszy łuk drugiego okrążenia 36-latek jadąc szeroko popełnił duży błąd i nie zdążył złożyć się wiraż, przez co wylądował w słomianych zabezpieczeniach. Ten moment był dla losów dalszej rywalizacji, choć finalnie srebro w całym czempionacie globu zawsze jest w cenie.
– Zdobyłem dziś srebro, ponieważ wywalczenie złota byłoby jeszcze trudniejsze, a musiałbym dostać się do finału, a Haarahiltunen musiałby się do niego nie dostać. W tym przypadku zdarzyło się odwrotnie. Właściwie nie byłem jakoś specjalnie szybki w tym szesnastym biegu, potem trochę odjąłem gazu i w konsekwencji upadłem. Może właśnie brak tej prędkości był tym problemem – tłumaczył z kolei Niedermaier po zawodach.
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
