Oskar Kołak w zeszłym sezonie zdał egzamin na licencję „Ż” w barwach Orła Łódź. Na tegoroczne rozgrywki junior został wypożyczony do Metalika Recycling Kolejarza Rawicz. Młodzieżowiec ma takie szczęście, że trenują go idole z dzieciństwa. Dodatkowo Polak ma własny tor obok swojego domu. Zapraszamy do przeczytania ciekawej rozmowy z Oskarem Kołakiem.
![]()
Paweł Maj (speedwaynews.pl): – Skąd się u Ciebie wzięła pasja do czarnego sportu?
Oskar Kołak (Metalika Recycling Kolejarz Rawicz): – U mnie w rodzinie zawsze był żużel. Kiedyś mój tata zdał licencję w Lesznie. Mój wuja chrzestny także jeździł. Z moim tatą zaczynał pan Kasprzak, który mieszka wioskę obok. Tak właśnie ten czarny sport w domu zawsze był. Mieszkam niedaleko Leszna, bo mam około piętnaście minut drogi. Zaczynałem na motorynce, później był pitbike, motocross i skończyło się na żużlu.
– Skoro osoby z twojej rodziny jeździły już na żużlu, to pewnie szybko namówiłeś rodziców na czarny sport.
– Taty nie musiałem długo namawiać, ale gorzej było z mamą (śmiech). Oczywiście były postawione pewnie warunki, czyli np. dobrze się uczyć w szkole. Myślę to się udało wszystko spełnić.
– W sierpniu uzyskałeś licencję na torze we Wrocławiu. Jak u Ciebie wyglądał dzień egzaminu?
– Przyznam, że nie stresowałem się za bardzo, ale najgorszy był moment wsiadania do auta, żeby już jechać do Wrocławia. Dzień przed egzaminem potrenowałem sobie u nas na torze, a wcześniej byłem jeszcze w Lginiu. Spakowałem się i posprawdzałem wszystkie najmniejsze szczegóły. Rano wstałem i pojechałem po swoje.
– Przy wyjeździe na tor pojawiła się nerwowość?
– Zawsze jest taka niepewność i to jest najlepsze w tym sporcie. To nas właśnie motywuje. Pan Adam Skórnicki dawał wskazówki w międzyczasie i wszystko się udało pozytywnie przebrnąć.
– W przyszłym sezonie będziesz mógł powalczyć o skład w drugoligowym Kolejarzu Rawicz. Jak to się stało, że trafiłeś na wypożyczenie z Orła Łódź akurat do tego klubu?
– Taka śmieszna sytuacja, bo byłem akurat w pracy. Zadzwonił do mnie telefon i odebrałem. Okazało się, że to pan Piotr Świderski, którego z tego miejsca chciałbym serdecznie pozdrowić i podziękować za szansę. Zapytał mnie, czy nie chcę spróbować swoich sił w Kolejarzu i czego oczekuję. Porozmawiałem o tym z tatą w domu i zdecydowaliśmy się na ten ruch. Jestem bardzo zadowolony z tego i pękam dumą, że będę mógł jeździć w Kolejarzu.
– Niedawno odbyła się oficjalna prezentacja zespołu z Rawicza. Organizacja całej imprezy była na wysokim poziomie. Jak całe wydarzenie wyglądało z twojej perspektywy?
– Powiem szczerze, że to było chyba największe wydarzenie, na jakim byłem. Po drodze jak jechaliśmy z dziewczyną, to zepsuło nam się auto i trochę się spóźniliśmy. Jak już dotarliśmy, to było bardzo przyjemnie. Można było poznać wiele pozytywnych osób. Tak naprawdę większość ludzi w Kolejarzu jest z tego regionu, czyli np. pan Damian Baliński czy pan Daniel Kaczmarek, więc z nimi kontakt był już wcześniej.
– Wspomniałeś, że obok swojego domu posiadasz prywatny tor. Skąd pomysł na organizację tego miejsca do treningów?
– Po pierwszych treningach zażartowałem przy tacie, że super by było to zrobic. Pośmialiśmy się z tego, lecz ostatecznie udało nam się ten plan zrealizować. Bardzo dobrze to wszystko przebiegło. Mieliśmy trochę problemów z przygotowaniem nawierzchni, lecz udało się.
– Kto przy żużlu pomaga tobie najbardziej w sprawach sprzętowych, logistycznych itd.?
– Tutaj z całego serca muszę podziękować mojemu tacie, który jest przy tym i czuwa. Niejednokrotnie siedział ze mną po nocach przygotowując sprzęt. Zawsze przy mnie był, choć teraz już działam bardziej samemu. Mimo wszystko tata ciągle daje podpowiedzi i nie ominął jeszcze ani jednego mojego treningu.
– Masz jakiegoś swojego idola żużlowego?
– Mam i nawet nie trzeba daleko szukać, bo jest nim Adam Skórnicki. Obejrzałem bardzo dużo jego filmików z GoPro, jak on to wszystko robił. Drugim moim idolem jest pan Henrik Gustafsson, a trzecim pan Piotr Świderski. Wszystko się świetnie połączyło. Pan Adam był moim trenerem w Orle, a w Kolejarzu mnie szkolił będzie pan Piotrek. To jest inna motywacja, gdy można pracować ze swoim idolem.
– W jaki sposób przygotowujesz się do następnego sezonu?
– Rano jeżdżę na rowerze stacjonarnym lub biegam. Wieczorem jest siłownia lub boks, kickboxing i ewentualnie crossfit. Jeszcze tutaj trenuję z chłopakami z Kolejarza. Na sali jest dobra atmosfera i można się dużo nauczyć.
– Jak myślisz, o co może powalczyć w przyszłym sezonie Kolejarz Rawicz?
– Myślę, że tutaj w klubie są postawione bardzo wysokie cele, które jak najbardziej będą do zrealizowania. Zawodnicy są bardzo mocni i nic tylko czekać na rozpoczęcie sezonu. Myślę, że awans jest jak najbardziej do zrobienia.
– Jak wyglądają twoje relacje z panem Sławomirem Knopem, czyli prezesem klubu?
– Ja już znałem pana Sławka przed przyjściem do Kolejarza. Jest on bardzo zaangażowany oraz kocha ten sport. Pan Sławek dla żużla jest w stanie dużo poświęcić i tacy ludzie są właśnie w Kolejarzu.
– Na sam koniec możesz coś od siebie dodać.
– Na pewno chciałbym pozdrowić pana Krzysztofa Roszczaka, który mi wiele pomaga. Przemka Lomana, bo on mnie wspiera na każdym etapie rozwoju. Dziękuję sponsorom, czyli firmom Smakmak i Niko, a także mojej rodzinie, trenerom oraz dziewczynie.
źródło: inf. własna
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
