Wszyscy czekamy na jakiekolwiek decyzje dotyczące powrotu „czarnego sportu”. Na razie są różne pomysły i dywagacje z tym związane. Mówi się, że największy problem może mieć teoretycznie druga liga świata – szwedzka.
![]()
Pomysłów na kształt rozgrywek ligowych po pandemii koronawirusa jest wiele. Jeden z nich zakłada, aby w najlepszej lidze świata, czyli w Polsce, pojechać albo bez zawodników zagranicznych, albo oprzeć składy o tych, którzy na czas wirusa zostali w naszym kraju. Niewykluczona jest zgoda na udział w rozgrywkach tych, którzy odbyliby obowiązkową czternastodniową kwarantannę. Dziś jednak nie o tym, a o sporym problemie szwedzkiego żużla.
Wojciech Stępniewski w jednym z magazynów Eleven Call Live słusznie zauważył, że to właśnie w kraju Trzech Koron może być największy problem z rozpoczęciem rozgrywek. Jeśli dojdzie do sytuacji, że czołówka światowego speedwaya będzie musiała wybierać, która liga będzie dla nich priorytetowa, to ze względu na poziom i zarobki, wszyscy wybiorą PGE Ekstraligę czy eWinner 1. Ligę Żużlową.
Prezes Zarządu Speedway Ekstraligi mówił wtedy: – W najgorszej sytuacji będzie Szwecja, która miała na chwilę obecną np. 27 Szwedów i 28 Polaków. Możemy sobie wyobrazić scenariusz, że jeśli pandemia ustanie, to jednak imprezy masowe na ponad tysiąc osób będą jeszcze przez długi czas zabronione i granice czy swobodne migracje będą niedostępne dla ruchu turystycznego i zarobkowego. Domniemuję, że będzie problem z rozegraniem międzynarodowych imprez i myślę, że takie ligi, które składają się głównie z obcokrajowców, będą miały problem z tym, aby się uruchomić. My jesteśmy po analizach i jesteśmy w stanie sobie z tym poradzić.
I trudno ze słowami byłego prezesa toruńskiego klubu się nie zgodzić. Nawet przy założeniu, że reprezentanci Szwecji dostają nakaz startów w rozgrywkach ligowych w ojczyźnie (nie można tego wariantu wykluczać, bo to jest całkiem logiczne), na papierze ubywa znaczna część zawodników z klubowych kadr. Smederna Eskilstuna, aktualny mistrz kraju, ma w swoim zestawieniu m.in. Gleba Czugunowa, Daniela Kaczmarka, Andrzeja Lebiediewa, Aleksandra Łoktajewa i Krystiana Pieszczka, a także Nielsa-Kristiana Iversena. Jeśli wszyscy ci podopieczni Jerkera Erikssona wybiorą polskie rozgrywki, „biało-czerwono-czarnym” zostaje ledwie pięciu żużlowców: Pontus Aspgren, Linus Eklöf oraz Max Belsing, Alexander Jacobsson-Sundvkist i Johannes Stark. –Nic nie wiem o potencjalnych ruchach i zmianach. Poczekajmy, aż wszelkie blokady zostaną zdjęte i ustalone zasady dotyczące sportu, także tego żużlowego. Na razie nie chcę komentować tego typu doniesień – ucina krótko w rozmowie z naszym serwisem Niels-Kristian Iversen.
W dobrej sytuacji znalazłyby się kluby z Vetlandy oraz Avesty. Ci pierwsi mieliby do swojej dyspozycji aż sześciu żużlowców, w tym Petera Ljunga, Filipa Hjelmlanda i Alexandra Woentina. Masarna to pięciu jeźdźców, ale skład oparty na Kimie Nilssonie, Antonio Lindbäcku i Philipie Hellströmie-Bängsie wygląda całkiem przyzwoicie. Nieco gorzej w BAUHAUS-Liigan miałoby Västervik Speedway, gdzie zostałaby co prawda piątka, ale poza Linusem Sundströmem nie ma tam nikogo, na kim można byłoby zawiesić brzemię ciągnięcia wyniku: John Lindman, Philip Olofsson, Anton Karlsson i Noel Wahlqvist. Trzech zawodników (i to dość mocnych) miałaby do dyspozycji Dackarna Målilla: Olivera Berntzona, Joela Klinga i Jacoba Thorssella. Do tego być może na jazdę w Szwecji zdecydowałby się Amerykanin – Luke Becker, który ma jedynie kontrakt „warszawski” w Eltrox Włókniarzu.
W Hallstavik w najgorszym razie zostałaby ledwie dwójka zawodników, ale w obecnej sytuacji wybór tej ligi za priorytetową powinni uznać m.in. Rasmus Jensen (rezerwowy w Zdunek Wybrzeżu Gdańsk), Jason Jørgensen oraz Ryan Douglas (rezerwowy w eWinner Apatorze Toruń). Najgorsza sytuacja dotyczyłaby klubów z Gislaved, Motali oraz Kumli.
Kim łatać ewentualne dziury? Zaplecze – Allsvenskan League opiera się na skandynawskich jeźdźcach – Szwedach, Duńczykach, Norwegach i Finach. Najciekawszymi nazwiskami wydają się: Patrick Hansen, Tero Aarnio, Jonas Seifert-Salk, Lukas Fienhage, Kenneth Hansen czy Ben Ernst. Sęk w tym, że poza Seifertem-Salkiem, każdy z nich ma szansę przebić się do składu w Polsce. Jest jeszcze np. Maksymilian Bogdanowicz, który rozpoczyna karierę w seniorskim speedwayu i zdecydował się to czynić w kraju Trzech Koron. Pozostałe nazwiska przeważnie dublują się z tymi z wyższej klasy. Szwedzi rozważają wprowadzenie dodatkowych limitów transferowych, co wydaje się być logicznym rozwiązaniem, choć wielu żużlowców będzie i tak ciężko przekonać. Czy zatem Szwedzi faktycznie będą mieć olbrzymi kłopot? – Faktycznie może tak się zdarzyć, a problem mogą mieć zwłaszcza kluby, który oparły swoje składy na Polakach. Na razie jednak trzeba poczekać na ostateczne decyzje władz żużla – mówi Mathias Thörnblom na łamach naszego portalu.
Marcin Kuźbicki, nawiązując do słów Stępniewskiego w magazynie Eleven Call Live przyznał, że jedną z przyczyn problemów w takiej, a nie innej sytuacji, jest zaniedbanie szkolenia w ostatnich latach i brak żużlowców, którzy mogliby, tak jak w przypadku rozgrywek ligi brytyjskiej, przenieść się z najniższych pułapów o klasę wyżej.
Źródło: inf. własna
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
3. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
2. runda Indywiudalnych Mistrzostw Australii
1. runda Indywidualnych Mistrzostw Australii 
Phil Crump Solo Classic
FINAŁ Indywidualnego Pucharu Polski 85-140cc w Wawrowie
