Kim Nilsson był trzecim najskuteczniejszym zawodnikiem Trans MF Landshut Devils w Rybniku. Mimo względnie dużego stażu na torach niedzielna wizyta była dopiero jego drugą na Górnym Śląsku.
![]()
Jego pierwszy raz z rybnickim owalem miał jednak miejsce dość dawno temu. Był to bowiem rok 2015 i finał eliminacji do Grand Prix. Zapytaliśmy Szweda zatem czy cokolwiek pamięta z tych zawodów. Nie są to jednak najmilsze wspomnienia. Zajął wówczas trzynaste miejsce z dorobkiem pięciu punktów, a w pokonanym polu zostawił m.in. Antonio Lindbäcka. – Coś tam pamiętam. To był dla mnie bardzo pechowy dzień. Nie mogłem się go doczekać, a przed zawodami zatarł mi się nowy silnik. To by było na tyle – powiedział Kim Nilsson w rozmowie z naszym portalem.
Marzenia o starcie wśród najlepszych zawodników na świecie spełnił kilka lat później w Glasgow. W tym sezonie jest bowiem stałym uczestnikiem cyklu Grand Prix. Dotychczas jednak nie zachwyca i trzykrotnie zajmował piętnaste miejsce. Szwed cały czas jednak uczy się tej rywalizacji i ma nadzieję, że w kolejnych rundach będzie w stanie powalczyć o coś więcej. – To ciężka rywalizacja i bardzo dużo nauki. Ja tak naprawdę nie dotarłem jeszcze tam, gdzie był chciał być. Cału czas się uczę i mam nadzieję, że to zaprocentuje w kolejnej części sezonu – mówi pełen nadziei.
Zmaga się z problemami zdrowotnymi i sprzętowymi
Od meczu w Gdańsku 33-letni zawodnik rodem ze Sztokholmu cały czas jeździ z kontuzją ręki. Wówczas w piątym biegu zawodów w jego tylnie koło wjechał… Marius Hillebrand, czyli kolejny z zawodników „Diabłów”. Cały czas jednak zaciska zęby i próbuje punktować jak najlepiej dla swoich zespołów. To właśnie na nią zrzucił też winę za występ w Rybniku, z którego mówiąc wprost, nie jest zadowolony. – Mam kontuzję ręki po spotkaniu w Gdańsku. Trochę boli mnie jazda na motocyklu, ale mam nadzieję, że szybko się z tym uporamy. Nie jestem zadowolony z jazdy tutaj. Starty były okej, ale na pierwszym wirażu coś robiłem nie tak. Dodatkowo też nie czułem się komfortowo na torze w Rybniku. Nawierzchnia była przyczepna, a mnie przez to bolała ręka. Cały czas ją czułem, więc jechałem trochę sztywno – kontynuował.
Co ciekawe zdecydowanie lepiej w tym sezonie Nilssonowi wychodzą spotkania na OneSolar Arenie. Wówczas jest liderem zespołu prowadzonego przez Sławomira Kryjoma i punktuje na poziomie niemal 1.900 punktu na bieg. Skąd się bierze taka zależność? – Tak naprawdę to sam nie wiem. Od początku sezonu zmagamy się z problemami sprzętowymi, ale wydaje mi się, że jest coraz lepiej. Poprawiłem też swoje starty i myślę, że to też ma spore znaczenie – opowiedział specjalnie dla nas.
Nawet najlepsi mają tam problemy
Obiekt w Bawarii jest jednym z najbardziej kłopotliwych dla polskich drużyn. Nawet najlepsze zespoły mają tam ogromny problem, by zwyciężyć z miejscowym zespołem, co pokazał przykład Enea Falubazu Zielona Góra, który wygrał zaledwie dwoma „oczkami”. Jest to dość specyficzny tor o innej nawierzchni, a nasz rozmówca zdradził delikatny sekret. – To bardzo techniczny tor. Lubię go, ale musisz mieć bardzo dobre starty i jeździć z głową. Oczywiście możesz wyprzedzać na trasie, ale trzeba mieć idealnie dopasowany motocykl – dodał.
Tydzień przed spotkaniem w Rybniku te zespoły spotkały się właśnie w Landshut. Tam „Diabły” zdołały wygrać dziesięcioma punktami i z taką przewagą przystąpiły do niedzielnego pojedynku. Chociaż przez dłuższy czas trzymali wynik, to ostatecznie do domów wracają z niczym. To z kolei komplikuje ich sytuację w rozgrywkach, gdzie spadli na ostatnie miejsce w tabeli. – Wielka szkoda, że straciliśmy ten bonus. Przyjechaliśmy oczywiście, by wygrać, ale on był naszym punktem honoru. Drobne błędy spowodowały, że wypuściliśmy go z rąk. Teraz musimy mieć dobre mecze i wygrywać, by się utrzymać – zakończył ambitny Kim Nilsson.
Aby nie przegapić najciekawszych artykułów kliknij obserwuj speedwaynews.pl na Google News
Obserwuj nas!
7. runda Indywidualnego Pucharu Ekstraligi 500R we Wrocławiu
.jpg)
9. runda Grand Prix Danii w Vojens
